جام جم آنلاین – کار برای ایران وقتی سخت شد که تساوی دو بر دو مقابل نیوزیلند به دست آمد. خیلی از فوتبالیها میگفتند اولین بازی ایران مهمترین است. اگر ایران این دیدار را ببرد به احتمال زیاد صعود میکند. اما ایران مقابل نیوزیلند مساوی کرد تا برای صعود نیاز به نتیجه گرفتن مقابل تیمهای قدرتمندی مثل بلژیک و مصر داشته باشد. حالا فردا شاگردان امیر قلعه نویی به مصاف بلژیک میروند، یکی از قدرتهای فوتبال اروپا. تیمی که با دفاعی معیوب از نیوزیلند دو گل خورد مقابل بلژیک چه کاری باید انجام بدهد؟
مشکل اصلی: ساختار دفاعی
نحوه دریافت دو گل و مشکلات آشکار در دیدار مقابل نیوزلند و همین ساختار تقریبا بی سر و سامان دفاعی تیم ملی ایران به همه نشان داد که ایران برای ادامه مسیر در این رقابتها با چالشهای جدی روبهرو است و اگر این چالش بزرگ رفع نشود اتفاقات خوبی در انتظار شاگردان قلعه نویی مقابل بلژیک در انتظار نخواهد بود. قلعه نویی اگر میخواهد راه صعود برایش هموار شود باید این چالشها را برطرف کند و به فکر سر و سامان دادن به خط دفاعی باشد.
تیم ملی فوتبال ایران در سالهای گذشته به خصوص در زمان سلطه طولانی مدت کی روش بر فوتبال ایران همواره به عنوان تیمی شناخته میشد که ساختار دفاعی منسجم و کماشتباهی دارد، اما در دیدار مقابل نیوزیلند این ویژگی کمتر دیده شد. نخستین مشکل به عقبنشینی بیش از حد بازیکنان بازمیگردد. در بسیاری از صحنهها بازیکنان ایران به محض از دست دادن توپ به جای اعمال فشار روی حریف و جلوگیری از شکلگیری حمله به سرعت به سمت محوطه جریمه خودی بازمیگشتند. این عقبنشینی مداوم باعث شد بازیکنان نیوزیلند فضای کافی برای طراحی حملات و ارسال پاسهای خطرناک داشته باشند.
لطفا جا نمانید
مشکلات دفاعی تیم ملی ایران لایه لایه و چند جانبه است. ضعف در یارگیری و جا ماندن بازیکنان در صحنههای حساس در دیدار مقابل نیوزیلند مشهود بود. در هر دو گل دریافتی هماهنگی لازم میان مدافعان و هافبکهای دفاعی دیده نمیشد. برخی بازیکنان در تشخیص موقعیتها و پوشش فضاها دچار اشتباه شدند و همین مسئله فرصتهای گلزنی را در اختیار حریف قرار داد. در یکی از صحنههای حساس مسابقه جا ماندن مدافعان و عدم بازگشت بهموقع بازیکنان میانی باعث شد مهاجم نیوزیلند در موقعیتی ایدهآل صاحب توپ شود. نمونههایی از این ناهماهنگی را میتوان در عملکرد شجاع خلیلزاده و همچنین سعید عزتاللهی مشاهده کرد جایی که واکنش دیرهنگام آنها عملاً ساختار دفاعی تیم را از هم پاشید.
بی برنامه، بی هدف
در کنار مشکلات دفاعی ایران در فاز مالکیت توپ نیز عملکرد قانعکنندهای نداشت. بسیاری از حملات تیم ملی بدون برنامه مشخص شکل میگرفت. پاسکاریها اغلب فاقد هدف و نظم تاکتیکی بودند و مشخص نبود که بازیکنان قصد دارند از چه مسیری به دروازه حریف نزدیک شوند. این بیبرنامگی نه تنها موجب از دست رفتن موقعیتهای هجومی شد بلکه در چند نوبت زمینه ضدحملات خطرناک نیوزیلند را نیز فراهم کرد. تیمی که در جام جهانی حضور دارد باید در زمان مالکیت توپ از نقشه و ساختار مشخصی برخوردار باشد، موضوعی که در بازی نخست ایران کمتر به چشم آمد.
متهم اصلی: شجاع خلیل زاده
بیشترین انتقادها پس از این مسابقه متوجه شجاع خلیلزاده شده است. مدافع باتجربه تیم ملی که انتظار میرود رهبر خط دفاع باشد در چند صحنه کلیدی عملکرد مطمئنی نداشت. او در نبردهای سرعتی با مهاجمان حریف دچار مشکل شد و در برخی لحظات نیز جایگیری مناسبی نداشت. از یک مدافع مرکزی باتجربه انتظار میرود که علاوه بر انجام وظایف فردی، هماهنگی خط دفاع را نیز حفظ کند، اما در دیدار مقابل نیوزیلند چنین اتفاقی رخ نداد. خیلیها او را یکی از مقصران اصلی گلهای دریافتی ایران میدانند.
یا الان، یا هیچ وقت!
البته که همه چیز تقصیر شجاع نیست و نباید کل مشکلات تیم ملی را در یک نفر خلاصه کرد.
ایران مقابل بلژیک در صورت حل نکردن مشکلات بازی قبلی با مشکلات اساسی روبهرو خواهد داشت. بلژیک میتواند آخرین امید ایران برای صعود در این دوره از رقابتها باشد. قلعه نویی شاید بهتر از هر کسی بداند که تیمش اصلاحات فوری به خصوص در خط دفاعی میخواهد. هنوز فرصت جبران هست. اما چه کسی میتواند به درستی از این فرصت استفاده کند؟
از «لبو فروش آبادانی» تا پرده سینما
ذرهبین رسانههای ورزشی دنیا روی بازیکنان برجسته
