بار حسی فیلمنامه «بیگانگان» سنگین بود؛ سکانسی که تا ساعتی گریه کردم 

به گزارش جام جم آنلاین از روابط عمومی سیمافیلم، هلن نقی لو بازیگر سریال بیگانگان اضافه کرد: من خودم سال‌ها پیش برادرم را از دست داده‌ام، در برخی لحظه‌های سخت سریال که بار احساسی بسیار سنگینی داشت، مدام به آن تجربه‌های شخصی رجوع می‌کردم. در چنین موقعیت‌هایی، ناچارید از غم‌های خودتان استفاده کنید تا بتوانید بخشی از رنج آن شخصیت را درک کنید.

این بازیگر بیان کرد: البته این فیلمنامه آن‌قدر دقیق و درست نوشته شده و بار احساسی آن چنان سنگین است که در بسیاری از لحظات، ناخودآگاه درگیر آن احساسات می‌شدید. به‌ویژه از جایی که کاراکتر الهام ربوده می‌شود، موقعیت به‌شدت دراماتیک می‌شود. 

بازیگر سریال‌های «غریبه» و «سوران» توضیح داد: از نظر شخصیتی پروسه‌ای با تغییرات زیاد داشت. در ابتدای قصه، من کاراکتری بسیار احساسی داشتم، اما باید شخصیتی را بازی می‌کردم که نمی‌تواند احساساتش را بروز دهد؛ دقیقاً برخلاف خود من که در ابراز احساسات مشکلی ندارم. 

وی ادامه داد: در ابتدا تلاش داشتم کاراکتری را نشان دهم که با خنده‌هایش احساساتش را پنهان می‌کند. این نکته برایم بسیار مهم است که حتماً به آن اشاره شود، زیرا ممکن است برای برخی این پرسش پیش بیاید که چرا در ابتدای داستان، در صحنه‌هایی که پس از یک موقعیت احساسی قرار دارند، می‌خندد، اما درواقع او می‌خواهد خود واقعی اش را پشت یک شخصیت به ظاهر قوی پنهان کند و از یک قدرت ظاهری بهره بگیرد. 

بازیگر سریال «گردن زنی» درباره لوکیشن‌ها نیز عنوان کرد: شرایط فیلمبرداری سخت بود و مثل برخی سریال‌های آپارتمانی نبود، از طرف دیگر ما در جنگ و پس از جنگ در آن شرایط کار می‌کردیم و این هم دشواری دیگری بود. از نظر حسی هم بگویم، از جایی که الهام دزدیده می‌شود، من واقعاً افسردگی عجیبی گرفتم. 

وی ادامه داد: حتی سکانسی هست که فعلاً نباید در موردش جلوتر صحبت کنم، باید پخش شود. الهام را به خانه شخصی در عراق می‌برند که بعد از آن سکانس، فکر می‌کنم حدود یک ساعت گریه می‌کردم و عوامل نمی‌توانستند آرامم کنند چراکه فشار روانی عجیبی روی من وارد شده بود.

نقی لو درباره یکی از صحنه‌های سخت سریال نیز گفت: در یکی از صحنه‌ها ما در سرمای عجیب و بسیار بدی که در بهمن ماه بود، در شهرک دفاع مقدس بودیم. دوربین نمی‌توانست بیرون را بگیرد. تنها جایی که می‌توانستیم فیلمبرداری کنیم، داخل تانک بود. هوا به شدت سرد بود و عوامل دست‌هایشان یخ می‌زد. ما در شرایط عجیبی درون تانک بودیم. من یخ زده بودم، انگشتانم از کار افتاده بود و دیگر حرکت نمی‌کرد.

وی با تاکید به علاقه به نقش اش گفت: در عین سختی، قدر این کاراکتر را می‌دانستم. من تمام این سختی‌ها را دوست داشتم؛ یعنی این طور نبود که کسی بخواهد سختی را به من تحمیل کند. شاید بعضی جا‌ها خودم بیشتر دلم می‌خواست سختی بکشم تا حال و هوای کاراکتر را بفهمم. ضمن اینکه تیم ما بسیار حرفه‌ای بود. با وجود این همه سختی، پشت صحنه همه همراه و همدل بودند.

وی درباره قصه این سریال نیز توضیح داد: فیلمنامه این سریال قصه‌ای عاشقانه دارد که امیدوارم همه مخاطبان دوستش داشته باشند. سریال همچنین درباره انسانیت است. وقتی از ایران به کشور دیگری می‌روی تا به پزشکان آن کشور کمک کنی، این فراتر از میهن‌پرستی است. یعنی به انسان‌ها کمک می‌کنید.

این بازیگر که هم در سینما و هم در سریال‌ها فعالیت دارد، درباره مدیوم‌های مختلف بیان کرد: فیلم‌نامه، چه در تلویزیون و چه در سینما یا نمایش خانگی به مولفه‌های مختلفی بستگی دارد؛ از اینکه بازیگر مقابلت چه کسی است یا کارگردان چقدر به آن کار عشق می‌ورزد و چقدر بر کارش تسلط دارد یا موارد دیگری که همه اینها نکات برجسته‌ای هستند. قطعاً به عنوان یک بازیگر، هرچه شرایط ایده‌آل‌تر باشد، بیشتر لذت می‌برم. من هم در این کار تجربه خیلی خوبی داشتم، هم در کار «گردن‌زنی» یا بقیه نقش‌هایی که در تلویزیون داشتم. مثلا در «سوران» هم نقش زنی را داشتم که در جایی اسیر می‌شود، اما آن را هم دوست داشتم. 

وی اضافه کرد: نقشم در سریال «بیگانگان» را هم خیلی دوست دارم. البته فکر می‌کنم از نظر نقش هم فراز و فرود‌های خیلی خوبی دارد. نقش از اواسط قصه به بعد، همانطور که گفتم، ناگهان عوض می‌شود و بازی جدیدی به من می‌دهد. 

نقی لو در پایان درباره اهمیت نقش تاکید کرد: برای من به عنوان بازیگر، مهم‌ترین چیزی که اهمیت دارد این است که آن نقش چقدر مرا در خودش غرق کند. اینکه چقدر جای بازی برای خودم داشته باشد. ممکن است نقش بسیار کوتاهی باشد، برای تلویزیون باشد، اما آن‌قدر تأثیرگذار باشد که تا مدت‌ها در ذهن آدم‌ها بماند.