نگاه ساده تاریخی به صف آرایی خیر و شر

: پخش سریال جواهری در قصر نشان داد که بدون تکلف های متداول همیشگی هم می توان مخاطب را به ماجراهای کار پیوند داد حتی اگر داستان ماجرای ساده آدمهای یک قصر و روابط بین آنها باشد. اما این یک روی قصه است.

کد خبر: ۱۴۳۷۳۷

چیزی که در سریال جواهری در قصر بشدت به چشم می آید نهادینه کردن و ثبت اموری است که در بیشتر مواقع از کنار آنها سرسری گذشته ایم . جواهری در قصر را می توان در دو لایه واکاوی کرد. اول لایه بیرونی که همان ماجراهای آدمهای اصلی داستان است که بیشتر بر روی عاطفی کردن موضوع تمرکز دارد و یادآور سریال حالا قدیمی شده سالهای دور از خانه و قهرمان اصلی آن یعنی اوشین است که در کشاکش روایت زندگی او ، نگاهی هم به تاریخ اجتماعی و فرهنگی ژاپن داشت . از خلال آن درامی شکل می گرفت که برای بیننده آن سالها و تا حد بسیار زیادی همین حالا هم جذابیت و کشش دارد. اتفاقی که در سریال جواهری در قصر نیز افتاده و یک داستان بشدت زنانه و بشدت عاطفی را رقم زده است و کار تا آنجا پیش رفته که پخش یکی از پرمخاطب ترین سریالهای خارجی از تلویزیون این سالها شکل گرفته است اما این تنها لایه قابل دسترس و ملموس سریال است . لایه دومی که این سریال هوشمندانه آن را پیگیری می کند ارائه تاریخی پویا و شکل یافته و نمایش جزییاتی است که همه و همه مخاطب را در نهایت به یک جمعبندی خوشایند از تاریخ کشور سازنده این سریال می اندازد و حتی غیرمستقیم اندازه پیشرفت های علمی و جامعه مدنی این کشور را تصویر می کند؛ چیزی که مثلا در انبوه آثار تاریخی پرطمطراق ما کمتر دیده شده است . سازندگان «جواهری در قصر» می دانسته اند که برای کدام مخاطب «اثرشان» را تولید می کنند. با وجود آن که کار یک اثر تاریخی است اما عملا بهره چندانی از صحنه های عظیم نبرده است و با یک «تمهید کارآمد» توانسته بزرگترین اتفاقات را در نمادهای بسته و با تاکید بر چهره و نگاههای شخصیت ها به مخاطب منتقل کند و عجیب است که همه این ماجراها به شکل باورپذیری درآمده است . از آن گذشته در هر قسمت افت و خیزهای داستان آنقدر «پرتعلیق» است که مخاطب را راغب می کند ، کار را دنبال کند حتی می شود این طور گفت که روند حوادث سریال به گونه ای است که حدس زدن درباره ماجراهای آخر این سریال کمی سخت است . همین ویژگی است که سریال «جواهری در قصر» را با همه سادگی در نظرها متفاوت می کند. شاید کمی ساده انگارانه به نظر برسد اما جواهری در قصر الگوی بسیار خوبی است برای این که نشان دهیم با امکانات محدود هم می توان یک سریال پرمخاطب جهانی ساخت و جذابیت های فرهنگی و تاریخی را در آن به نمایش در آورد. تصمیم گیری درباره این که می خواهیم سریال پرطمطراق ، پرگو ، پرادعاو با مخاطب کم داشته باشیم تا این که سریال ساده و بی تکلف ، اما با مخاطب بسیار داشته باشیم البته کار راحتی است و در حیطه مسوولیت مدیران تعریف می شود. شاید بدنباشد در حوزه ساخت آثاری اینچنین کمی هم از روی دست دیگران تقلب کنیم و با کمی اغماض می شود گفت این کار هیچ ایرادی ندارد. سازندگان جواهری در قصر به کارکرد رسانه و قابلیت های آن آشنا بوده اند و به همین دلیل است که یکی از موفق ترین سریالهای ساخته شده این سالها را به آنتن پخش تلویزیون های جهان سپرده اند. اگر چه همه می دانیم داستان سریال چیز تازه ای جز صف آرایی خیر و شر در مقابل هم نیست و همه بنا به عادت معهود دوست داریم آن را دنبال کنیم ؛ اگر چه در ناخودآگاهمان می دانیم قرار است چه اتفاقی بیفتد.