یکی دیگر از عوامل اصلی در تبدیل یک اتاق مشترک دانشجویی به محلی برای تحقق اهداف و آرزوهای دوران نوجوانی و کودکی ، رعایت ادب و احترام و درک کردن یکدیگر است. اعضای اتاق باید در برخوردهای صمیمانه خود نزاکت را رعایت کنند و حتی هنگام عصبانیت از تحقیر و توهین به یکدیگر جدا بپرهیزند. آنان باید از دادن القاب ناپسند به یکدیگر خودداری کنند و بدانند که هرگز به علت رنگ چهره و لهجه دانشجویی ، او را تحقیر نکنند، چرا که او نیز در درجه اول انسان است و در درجه دوم به همین آب و خاک تعلق دارد و همچون دیگران خود را با تلاش به این مرحله رسانده است.
|
نظم پذیری و قانونمداری

دومین عامل موثر در تقویت مناسبات اعضای یک اتاق مشترک دانشجویی نظم است. پس از آشنایی هم اتاقی ها با عادات یکدیگر باید با اجماع همگان قوانین روشنی وضع شوند و در این قوانین ضمن رعایت انصاف منافع فرد فرد اعضای اتاق در نظر گرفته شود. این قوانین را می توان با توجه به شرایط جدید و گذشت زمان بار دیگر با اجماع همه ساکنان اتاق اصلاح و کارآمدتر کرد. نکته مهم این است که تعداد این چنین توافقاتی باید محدود باشد تا همه آنها را به خاطر سپرد و تعداد زیاد آنها باعث سردرگمی فرد یا نادیده گرفتن قانون نشود. اعضای اتاق نیز باید در مقابل تخطی یا نقض مکرر توافقات به وسیله یک یا چند عضو حساسیت داشته باشند و با برخورد مودبانه اما صریح خود اجازه ندهند بی نظمی بر اتاق حاکم شود |
احترام به افراد باید احترام به حریم خصوصی آنان را نیز در بر بگیرد. از این رو با آن که به علت اقامت شبانه روزی در اتاق مشترک ، حریم خصوصی کمرنگ تر شده است باز هم بکوشید در استفاده از وسایل ، لباسها، تلفن همراه و حتی کتابهای هم اتاقی احتیاط کرده ، در هر مورد کسب اجازه کنید. عودت دادن بموقع ، صحیح و سالم این اشیائ نیز امانتداری شما را نشان داده و باعث اعتماد بیشتر به شما می شود. از طرف دیگر در مناسبات شخصی و خانوادگی هم اتاقی ها تا حد امکان وارد نشوید و به صرف داشتن اطلاعات مختصری از خانواده آنها، خود را درگیر مسائل خانوادگی ایشان نکنید.
صبوری و تحمل
اما عامل آخر را شاید بتوان مکمل تمام عوامل دیگر دانست و آن بردباری و صبر است که نباید آن را با تحمل ظلم اشتباه گرفت ، بنابراین تا می توانید از حق خود دفاع کنید و با صراحت حرف خود را بزنید، اما چنان که گفته شد بردباری را باید با عوامل دیگر همراه کرد.
برای مثال ایجاد ارتباط فرآیندی نیست که بتوان یکروزه به آن رسید. برقراری نظم و حتی توافق بر سر موضوعات نیز بردباری ویژه ای را می طلبد، زیرا ممکن است شما مجبور شوید تن به مصالحه دهید یعنی با اجتناب از تسلیم شدن محض ، هم شما و هم طرف مقابل از بخشی از منافع خود صرف نظر کند تا راه حلی برای اختلاف مابین شما پیدا شود. درباره احترام و درک متقابل نیز باید گفت ایجاد جو سرشار از احترام و تکریم یکدیگر مقصود ساده ای نیست که در مدت کوتاهی به آن نایل شد، بلکه باید با صبر و شکیبایی به دیگران فرصت داد تا به مرور زمان این رفتار در آنها نهادینه شود.