پیروزی گاردنر که در تالار «نشنال این دور» شهر بیرمنگام حاصل آمد، باعث شد او با رکورد 4 قهرمانی هموطن سرشناس و بازنشسته اش در رقابت های دوومیدانی داخل سالن قهرمانی اروپا مساوی کند و با وی که تخصص اش در دوی 110 متر با مانع و رکوردار پیشین این ماده بود، همپا شود. اما اگر جکسون توانسته بود سلطه خود در داخل سالن را به مواد هوای آزاد نیز بسط بدهد و در آن زمینه هم پیروز باشد، گاردنر در این خصوص مشکلات زیادی داشته و به نشانه آن تا به حال در هیچ یک از مسابقه های بزرگ و کلاسیک دوومیدانی برنده یک طلا در مواد انفرادی نشده است.
بزرگترین پیروز او در تورنمنت های هوای آزاد، مشارکت در کسب طلای دوی 4
x
100 متر امدادی مردان در المپیک 2004 آتن برای کشور بریتانیا بوده است.
گاردنر در پیکارهای دوومیدانی هوای آزاد قهرمانی جهان 2007 که مردادماه برگزار می شود، شرکت می کند، اما بود یا نبود او در المپیک پکن به سال 2008 وابسته به نتیجه ای است که در رقابت های جهانی امسال می گیرد و اگر آن نتیجه باز هم منفی باشد، بسیار بعید است او به پکن پشت نکند و به همین خاطر است که فصل جاری به واقع و بدرستی برای گاردنر فصل سرنوشت نامگذاری شده است.
گاردنر می گوید: «100 متر هوای آزاد ماده ای است که به رغم تمامی تلاشم در گذشته به آنچه در آن می خواسته ام ، نرسیده ام و این برایم عذاب آور بوده است. درست است که چند بار به فینال این ماده در مسابقه های مختلف رسیده ام و بارها توانسته ام در جمع 10 ، 12 نفر اول دنیا در طول یک فصل و براساس زمان های حاصله قرار گیرم ، اما این کافی نیست و تا زمانی که روی سکوی افتخار این رشته در یک مسابقه بزرگ قرار نگیرم ، کارم ناقص خواهد بود. این که باز عضو تیم ملی کشورم شوم و به رقابت های جهانی یا المپیک بروم ، کافی نخواهد بود. من مدال این رشته را می خواهم و تنها چیزی که مرا در صحنه نگه خواهد داشت ، همین مساله است.
او باید بماند
با این حال مالکوم آرنولد که مربی گاردنر است ، جدای از نتیجه و صرف نظر از این فاکتور معتقد است که او باید در صحنه بماند و تحت هیچ شرایطی تا پیش از پایان المپیک 2008 بازنشسته نشود و باورش این است که هنوز توان «کشف نشده و استفاده نکرده» بسیاری در وجود گاردنر هست.
استیو کرام دارنده سابق مدال دوهای نیمه استقامت در بازیهای المپیک (1980 و 1984) نیز اعتقادی مشابه دارد و می گوید گاردنر یک وظیفه هم در قبال تیم ملی دوومیدانی کشورش دارد و اگر در صحنه بماند، هم شانس تیم امدادی کشورش را برای کسب مدال در المپیک پکن بیشتر می کند و هم به خودی خود فزون ترین کمک فکری و فنی را به سایر دونده های سرعت بریتانیا ارزانی خواهد داشت و به آنها رمز و رموز حضور در میدان های بزرگ را یاد خواهد داد.
یکی از کسانی که بر اثر استمرار حضور گاردنر در صحنه بهره مند خواهد شد، کریگ پیکه رینگ است. این دونده سرعتی مدتی است در منطقه بت انگلیس با گاردنر تمرین می کند و در زمستان گذشته در اکثر گردهمایی ها 60 متر را سریع تر از مربی و راهنمای معروفش می دوید. پیکه رینگ به واقع در مسابقه های اروپایی بیرمنگام پس از گاردنر نقره 60 متر را برد و او هم وی را تشویق به ادامه حضور در صحنه مسابقه ها تا پایان المپیک 2008 کرده است ، عرصه ای که می تواند پایانی پرسروصداتر را برای یکی از بهترین دونده های سرعت بریتانیا و سومین دونده زیر 10 ثانیه این کشور در دوی 100 متر رقم بزند.
مترجم: وصال روحانی
منبع: Daily Telegraph
15 آوریل