jamejamnashriyat
کد خبر: ۱۲۳۷۹۲۵   ۲۸ آبان ۱۳۹۸  |  ۰۰:۰۱

«این حق مردم است که اعتراض کنند» و «حساب آشوبگران و اغتشاشگران از مردم جداست». این دو جمله را این روزها شاید بارها از زبان مسوولان کشور - از بالاترین سطح تا مدیران میانی- شنیده باشید. جمله اول وقتی از زبان رئیس‌جمهور بیان می‌شود یعنی عالی‌ترین مقام اجرایی کشور، خود واقف به شرایط اقتصادی و معیشتی مردم بوده و این حق را برای شهروندان قائل است که از شرایط موجود ناراضی و گله‌مند و حتی عصبانی باشند.

جمله دوم، اما اگر چه از نظر بار معنایی و تبلیغاتی خوب و ایده آل است، ولی تا کنون برنامه ای برای این تفکیک از سوی مسوولان و متولیان امر سیاست و اجتماع دیده نشده است. تابه حال کسی به این فکر نکرده است که تمایز معترض و آشوبگر در عرصه میدانی و در صحنه‌های اعتراضی چگونه صورت می‌گیرد؟ نحوه مواجهه مدیران و متولیان و عوامل برقراری نظم در جامعه با هرکدام از این دو وجه چگونه است و چگونه باید باشد؟ کدام بستر برای ارائه صریح و بدون لکنت حرف مردم معترض تدارک دیده شده؟ سهم معترضان از رسانه‌های رسمی و ملی (اتفاقا در مقابل سهمی که آشوبگران و اشرار در این رسانه‌ها دارند) چیست؟ بیایید از این زاویه به موضوع نگاه کنیم. اعمال و اقدامات خرابکارانه اشرار و آشوبگران از دو وجه مورد توجه قرار می‌گیرد. رسانه‌های مخالف، ضدانقلاب و حتی رسانه‌های بین‌المللی با بیشترین ضریب این اقدامات را در خروجی هایشان بازتاب می‌دهند و تلاش می‌کنند رندانه آنها را جای مردم بنشانند. رسانه‌های خودی هم با هدف نشان دادن تصویر واقعی از پشت پرده‌ها و ایجاد بازدارندگی و هشدار و انذار، اقدامات اشرار را بازنمایی می‌کنند.
به‌عبارتی خرابکاران مستظهر به حمایت‌های فوق تصور مالی و مادی و رسانه‌ای هستند که متاسفانه گاهی رسانه‌های داخلی هم در همین موقعیت قرار می‌گیرند. اما حق مردم معترض و گله‌مند چه می‌شود؟ چه کسی قرار است حرف مردمی که با صدها مشکل و گرفتاری مواجه هستند و همه حرفشان این است که می‌خواهند صدایشان به‌گوش مدیران برسد را بازتاب دهد؟ چرا باید صدای معترضان در پس عربده‌های اشرار و آشوبگران گم شود؟ دستگاه تبلیغی نظام چه طراحی‌ای برای شنیدن و بازگو کردن این دغدغه‌ها دارد؟ این‌که باید خیانت‌های آشوبگران و آمران پشت پرده داخلی و خارجی برای مردم نمایان و آشکار شود، امری ضروری و لازم است، اما همه ماجرا این نیست. دستگاه‌ها و نهادهای متولی به‌ویژه رسانه‌ها و ویژه‌تر رسانه ملی می‌توانند کانال مناسبی برای بازتاب دادن معترضان واقعی باشند.
شک نکنیم شنیده شدن صدای مردمی که از مشکلات و بعضا سوءمدیریت‌ها گله دارند از رسانه‌های داخل نظام، بهترین راه برای تفکیک معترض و آشوبگر است. این اتفاق، هم اعتبار و وجاهت رسانه‌های خودمان را بالا می‌برد، هم رسانه نماهای آشوبگر را رسوا می‌کند.

مهدی عرفاتی

مدیر مسؤول

ارسال نظر
* نظر:
نام:
ایمیل:

یادداشت

بیشتر
نکات مثبت و منفی مذاکرات وین

نکات مثبت و منفی مذاکرات وین

یک نکته مثبت و خوب مذاکرات وین این است که مسؤولان دولت با یک موضع عقلانی و مبتنی بر سیاست قطعی نظام در مذاکرات سطح کارشناسی حاضر شده‌اند.

مصونیت جوانان از کرونا، باطل است

مصونیت جوانان از کرونا، باطل است

از ابتدای شیوع کووید ۱۹ در جهان، ناشناخته بودن ویروس کرونا تنها محدود به درک مردم عادی نبود و این ویروس برای جامعه پزشکی هم ناشناخته بود.

خودمان به خودمان رحم کنیم

خودمان به خودمان رحم کنیم

متاسفانه کرونا روی زندگی همه تأثیر منفی گذاشته است. به‌خصوص هنرمندان و پیشکسوت‌هایی مثل من که حدود ۱۵- ۱۴ ماه است که هیچ پیشنهادی را قبول نکردم.

گفتگو

بیشتر
کار ناتمام محققان با آرسیبو

مدیر عملیاتی تلسکوپ رادیویی ساردینیا در گفتگو با جام‌جم از داغ‌ترین حوزه‌های مطالعاتی در اخترشناسی رادیویی می‌گوید

کار ناتمام محققان با آرسیبو

پیشنهاد سردبیر

بیشتر
وضعیت قرمز گیشه

سینما سال جدید را هم با بحران شروع کرده و ظاهرا مردم هنوز رغبتی به فیلم دیدن ندارند

وضعیت قرمز گیشه

پیشخوان

بیشتر