حسین کعبی: وقتی فیگو را در جام جهانی زدم....
شروع درمان براساس شدت بیماری و درجه محدودیت بیمار متفاوت است، ولی عموما درمان با ارائه درمان دارویی و توصیه به انجام حرکات ورزشی برای تقویت عضلات حمایتکننده مفصل زانو شروع میشود. انجام فیزیوتراپی میتواند در بسیاری از بیماران سبب کاهش درد و محدودیت حرکتی مفصل زانو شود. استفاده از لیزرهای با توان بالا که قدرت نفوذ زیادی به بافتهای عمقی مفاصل و عضلات دارند، میتواند با کاهش التهاب و افزایش خونرسانی و بالابردن سرعت ترمیم بافتی در بسیاری از بیماران مبتلا به این بیماری درمان مناسبی را ایجاد کند. در بیمارانی که به درمانهای اولیه پاسخ نمیدهند پس از بررسیهای رادیولوژی و اطمینان از ثبات مفصل تزریق داخل مفصلی راهکاری است که میتواند بهعنوان یک روش کمتهاجم مورد استفاده قرار بگیرد. تزریق استرویید یک روش کاهش التهاب حاد مفصل است که با توجه به اثرات مخربی که تکرار آن میتواند به همراه داشته باشد در حال حاضر توصیه نمیشود. تزریق ژلهای هیالورنیکاسید که با نامهای تجاری و قیمتهای متفاوتی موجود هستند روشی است که میتواند با کاهش اصطکاک داخل مفصل سبب کاهش درد و التهاب در بیماران مبتلا به آرتروز زانو شود. تفاوتی که در قیمت این داروها وجود دارد عمدتا مربوط به وزن مولکولی و زمان ماندگاری این دارو در مفصل است. روش پیآرپی یا استفاده از پلاکتهای خون نیز با گرفتن خون بیمار و جداسازی پلاکتها و تزریق آنها به داخل مفصل انجام میشود که میتواند با تحریک سطح مفصل سبب افزایش بازسازی شود. ازندرمانی یا تزریق گاز ازن به داخل مفصل روش نسبتا جدیدی است که با توجه به ساده و کمهزینه بودن و تأثیر مناسب میتواند به تنهایی یا همراه سایر تزریقات داخل مفصلی روش مناسبی در درمان درد آرتروز زانو باشد. ازن که با استفاده از ژنراتورهای طبی از گاز اکسیژن تهیه میشود، سبب کاهش التهاب و افزایش ترمیمپذیری سطح مفصلی میشود.
انجام روشهای کمتهاجم در درمان آرتروزهای خفیف تا متوسط کاربرد گستردهای دارد و برای بیماران مبتلا به آرتروز شدید با عدم ثبات مفصلی برای درمان روش جراحی تعویض مفصل توصیه میشود.
دکتر مجید حیدریان
فوق تخصص درد
حسین کعبی: وقتی فیگو را در جام جهانی زدم....