فکر کن در کوچه شازده کوچولو قدم بزنی و زیر پایت خاک سیارهاش را لمس کنی. بعد بپیچی در خیابان صد سال تنهایی، با اورسلا که روی یک چهارپایه جلوی در خانهاش نشسته گرم بگیری و لباست از شرجی ماکوندو عرق کند... اینها خیالبافی نیست. دنیا میتواند به اندازه خیالپردازی نویسندهها زیبا باشد اگر مردم کتابهایشان را بخوانند. مردم روستای رسول آباد همدان با کتابخانه ۶۰۰۰ جلدیشان طوری مأنوسند که نقل بزمهای شبانهشان رمانهای فاخر دنیاست. تا جایی که شورای روستا تصمیم گرفته اسم کوچه و خیابانشان را از روی قفسههای کتابخانه الگو بگیرد.