ایران وطن دوم من است

دریا خیریه که در دوره‌های آموزشی بنیاد سعدی شرکت کرده، گفت: من اهل شهر آستراخان از شهرهای جنوبی روسیه و نزدیک به دریای خزر هستم، ولی در حال حاضر دانشجوی سال دوم رشته روابط بین‌الملل خاورمیانه در دانشگاه دولتی روابط بین‌الملل مسکو هستم و در مسکو زندگی می‌کنم. در دانشگاه خودم، به‌خاطر رشته‌ام، فارسی دری و تاجیکی یاد گرفتم، اما فارسی دری و تاجیکی با فارسی ایرانی خیلی فرق دارد. در فارسی ایرانی، شما از کلمات عربی استفاده می‌کنید، اما در زبان دری، کلمات عربی خیلی زیاد نیست. همچنین در زبان دری از بعضی کلمات استفاده می‌شود که در ادبیات فارسی خیلی قدیم استفاده می‌شده است.
این فارسی‌آموز روس در ادامه درباره ایران عنوان کرد: من قبل از این‌که به ایران بیایم هم نظر خوبی نسبت به ایران داشتم؛ یعنی خبرها و تصاویر بدی را که رسانه‌ها از ایران نشان می‌دادند، باور نمی‌کردم و همیشه مطمئن بودم مردم ایران نسبت به همه مهربان هستند و راه آنها برای مردم دیگر که می‌خواهند زبان شما را یاد بگیرند، خیلی باز است.

این دانشجوی روابط‌ بین‌الملل دانشگاه مسکو درباره آشنایی خود با ادبیات ایران عنوان کرد: از بین شاعران ایرانی، عمر خیام را خیلی دوست دارم و در روسیه هم شعرهای او را می‌خوانم؛ حتی چند رباعی او را از حفظ هستم؛ اما در این دوره دانش‌افزایی بنیاد سعدی، با چند شاعر دیگر ایرانی مثل سعدی، حافظ و مولانا آشنا شدم، که مولانا را خیلی دوست داشتم؛ البته اشعار او چون عرفانی است، خیلی برایم مشکل است، اما وقتی استاد درباره معنی آنها صحبت می‌کند و چون حکایت زیاد دارد، خیلی لذت می‌برم.
دریا که با ایبنا گفت‌وگو کرده، با تاکید بر این‌که مردم روسیه علاقه خاصی به عمر خیام دارند، افزود: در بعضی از شهرهای روسیه مثل آستراخان مجسمه بزرگ عمر خیام ساخته شده و وقتی من در دانشگاهم درباره اسناد مختلف برای تحقیقم با کارمندان مختلف گفت‌وگو می‌کردم، دیدم که روی دیواری در اداره اسناد ملی هم شعر عمر خیام نوشته شده بود.