حرف‌های تئاتری اسدزاده

البته سنت چندان جالبی نیست و کاش رسانه‌ها گفت‌وگوها را پیش از مرگ گفت‌وگوشونده‌ها منتشر کنند. با این حال، بخش‌های تئاتری این گفت‌وگو با هنرمندی که یکشنبه 3 شهریور در 96سالگی درگذشت را برای‌تان جدا کرده‌ایم:
برای اولین تئاترم در سال ۱۳۲۱، شبی ۵ قران دستمزد می‌گرفتم و البته پیش از آن، مدتی هم مجانی کار می‌کردم.
من از تماشاخانه «تهران» که بعدها شد «نصر» شروع کردم. تا این‌که هنرستان راه افتاد و فارغ‌التحصیلان هنرستان هم در ادامه تئاترهایی ساختند. از هنرستان تئاتر ۱۸ دوره فارغ‌التحصیل بیرون آمد تا این‌که در ادامه دانشگاه وزارت فرهنگ و هنر تاسیس و هنرستان تعطیل شد.
آن زمان سالنی با گنجایش ۲۰۰ تا ۳۰۰ نفر بود که روی دیوارهای اطراف، تصاویر بزرگان نمایشنامه‌نویسی و تئاتر جهان نصب شده و صحنه‌ای در سالن قرار داشت که حدود دو متر از کف سالن بالاتر بود.
هر نمایشنامه‌ای با دکوری کامل و گاهی هر نمایش با چند دکور اجرا می‌شد، اما امروز درست برعکس آن زمان است. نمایش کف زمین اجرا می‌شود و همه روی زمین نشسته‌اند. این روزها وقتی وارد سالن می‌شوم، جا می‌خورم. آن زمان هنرپیشه بالاتر می‌ایستاد.