اغلب نویسندگان به شکل عجیبی خودسانسور شدهاند؛ یعنی کاملا غیرعمد سر وقت موضوعاتی میروند که به هیچ جا برنخورد؛ چون پیش خود فکر میکنند ممکن است تهیهکننده یا ممیزان محصولش را سانسور کنند در صورتی که این همه واقعیت نیست، چون واقعا بسیاری از موضوعات هم هستند که میتوان بدون آن که درگیر ملاحظات مختلف شد، به آنها پرداخت.
عشق، دوست داشتن، ازدواج، خواستگاری و خیانت تمام واقعیت موجود در جامعه نیستند. این جامعه مشکلات فراوان دیگری هم دارد. مثلا درباره ارتباط والدین با فرزندان هنوز خیلی جای کار داریم یعنی باید سالهای سال سریالهای کاربردی در این حیطه تولید شود تا رفتهرفته ارتباطات غلط اصلاح شود.
درباره سرنوشت فرزندان خردسال بعد از جدایی والدین هم باید بیش از اینها در محصولات تلویزیونی واکاوی شود. کودک امروز با کودک ده سال پیش فرق دارد چون ساحتی که در آن به سر میبرد متفاوت است و باید به روز و کاربردی در این باره تولید سریال کرد.
اگر سریالسازان ما نگاه روز را با داستان خود بیامیزند، یقین بدانید هم محصولشان ماندگارتر میشود و هم مخاطبان به آن روی خوش بیشتری نشان خواهند داد.
فرزاد اژدری
کارگردان
آخرین تمرینهای تیم ملی فوتبال در سایه حمایت فوقالعاده مردم مکزیک
حسین کعبی: وقتی فیگو را در جام جهانی زدم....