جالب است بدانید محققان در بررسی های خود پس از هر تست یا امتحانی ، برگه هایی را به منظور ارزیابی وضع روحی دانش آموزان میان آنها تقسیم کردند و دسته بندی آنها ، نکات جالبی را در برداشت. گروهی از دانش آموزان که نسبت به خود و زندگی رضایت داشتند و از احساس خوبی برخوردار بودند، بیشترین مشکل و دشواری را از آن عوامل خارجی می دانستند و در نظر سنجی خود ، نسبت به امتحانات می نوشتند امتحان سخت بود. یا سوال بخوبی منظور خود را بیان نمی کرد و یا این که سوالات خیلی دقیق و خاص بودند.
دانش آموزانی که از شرایط روحی باثبات تر و بهتری برخوردار بودند و در عین حال احساس مسوولیت پذیری را نیز در خود داشتند ، نظرات خود را اینگونه بیان می کردند: من باید بیشتر کار کنم یا این که اگر دقیق تر مطالعه می کردم نمره بهتری می گرفتم یا باید بیشتر روی نقاط ضعف و اشتباهاتم کار کنم. اما در مقابل ، دانش آموزانی که عزت نفس و وضعیت روحی مناسبی نداشتند ، نظر خود را نسبت به امتحانات این گونه بیان می کردند: بیشتر از این نمی توانستم. یا این که من از خودم شرمنده ام یا این امتحان اصلا در حد وضعیت من نبود و یا حتی من بی ارزش هستم.
حتما متوجه شده اید گروه دوم بیشتر مشکلات و کمبودها را در وجود خود می دیدند و تصور می کردند که بیشتر از این استحقاق نداشته اند. در مواردی هم حاضر نبودند مسوولیت بی دقتی یا مطالعه ناکافی خود را بپذیرند. معتقد بودند تمام توانشان درهمین حد بوده است. در مورد نخست ، بهترین کمکی که می توان به این گونه دانش آموزان کرد ، این است به آنها آموخت کنترل خود را بر کارایی و رفتارشان بیشتر کنند ، تا نتیجه بهتری بگیرند. اما درخصوص گروه دوم باید به آنها آموخت سر خود را بالا بگیرند و خود را باور کرده و اعتماد به نفس و عزت نفسشان را افزایش دهند تا علاوه بر پیدا کردن احساس بهتر نسبت به خود ، بتوانند توانایی هایشان را نیز افزایش دهند.
مترجم: سحر کمالی نفر
منبع: sciammind.com