حضرت اسحاق جهانگیری هم در جلسه حرفهایی زده و سخنانی بر زبان رانده که خواندنش خالی از لطف نیست بهخصوص در آن مقال که اشاراتی داشته به راهکارهای در رفتن از وضعیت موجود: «به منظور حل مشکل کاغذ باید علاوه بر نظارت جدی و دقیق بر جریان واردات و توزیع کاغذ، تلاش شود تا ظرف چند ماه ظرفیت تولید کارخانههای داخلی به منظور مرتفع کردن نیازهای کشور در این زمینه افزایش پیدا کند.» روی سخن ناظر به بخش دوم صحبتهای جناب معاون است. کاش روزنامه و سردبیر و مدیرمسؤول و ابر و باد و مه و خورشید و فلک یاری میکردند تا سؤال این خبرنگار ناچیز حوزه فرهنگ تبدیل به تیتر یک روزنامه شود که «کدام تولید آقای معاون؟!»
در نزاع چند ساله اخیر بین وارداتچیهای کاغذ و تولیدکنندگان، دولت و تسهیلات اقتصادی و دولتی همیشه حکم نامادری چند واحد از نفس افتاده تولیدی را داشتهاند. تولیدکننده ما باید واردات مواد اولیه و هزینههای تولیدش را با نرخ بازار آزاد بپردازد، اما هم و غم دولت خلاصه شده به تامین یارانه ارزی برای واردات چنان که دیگر وزیر کابینه هم افتخارش را دستگیری کسانی میدانست که برای واردات تلفن همراه، ارز دولتی گرفته ولی با نرخ ارز آزاد فروختهاند! کسی اما نبود از آن وزیر بپرسد که اصولا در این جنگ و خون و خونریزی اقتصادی چرا باید برای کالایی مانند تلفن همراه، یارانه ارزی اختصاص یابد!
دور نشویم از منطق اصلی! چهار پنج تولیدکننده اصلی کاغذ تحریر و چاپ کشور در اغما هستند. تولید کاغذ تحریر کارخانه پارس در خوزستان عملا صفر شده، کارون و یکی دو واحد دیگر که در سالهای اخیر، افتتاح نمایشی شدند، تعطیل هستند. چوب و کاغذ مازندران هم عملا در حال احتضار است و زیر ظرفیت اسمیاش و صرفا کاغذ مطبوعات تولید میکند که آن هم به دلیل اتوبان بودن مسیر واردات، صرفه اقتصادی ندارد. خب اجازه بدهید سؤالی که در تیتر مطلب آورده بودیم را یکبار دیگر خطاب به نفر دوم دولت بپرسیم که از کدام تولید سخن میگویید آقای معاون؟!
محمد صادق علیزاده
دبیر فرهنگ و هنر
مرور بزرگ ترین جنجال های تاریخ جام جهانی (8)