این برنامهساز درباره کپی برنامههای تلویزیونی ایران از نسخههای خارجی چنین عنوان کرد: هیچ مانعی برای کپی از برنامههای موفق جهانی نمیبینم، اما امیدوارم در کشور ما هم کپیرایت رعایت و خیالمان راحت شود که کاری میکنیم که همه جای دنیا هم اتفاق میافتد. این شکل از برنامهسازی در همه جای دنیا متداول است، اما متأسفانه کپی رایت نداریم؛ در صورتی که این قانون رعایت شود موافق کپی هستم. در میان تمام مسابقات، عصر جدید هم سرگرمکننده بود و هم امید و غرور را برای مردم ایجاد کرده است. برنامهای مثل «عصر جدید» را برای تلویزیون لازم میدیدم، اما بعید میدانستم بتوان آن را ساخت. به دلیل اینکه پروژه سختی است و کپی کردن آن با توجه به امکانات و توانایی و دانش برنامهسازی بسیار دشوار بود.
عصر جدید یکی از کارهای درخشانی است که در طول تاریخ تلویزیون اتفاق افتاده است، اما مسابقات دیگری که پخش میشود حس میکنم فرهنگی را به وجود میآورد که خیلی به ما ارتباطی ندارد و در کشورهای دیگر سطح مشخصی دارد. ساختار مسابقات به ما میگوید که برنده باش اما اینکه اندازه خود را ندانی و شرکت کنی، گاهی سرخوردگی ایجاد میشود.