بم ؛ هنوز زیر آوار وعده ها

: میان آنچه در بم شنیده و آنچه دیده می شود ، فاصله بسیار است ، شاید بتوان گفت تمام امیدها در دیدن این شهر آوار به ناامیدی مبدل شده است ، هنوز بسیاری از ساکنان اصلی بم در کانکس ها زندگی می کنند.

کد خبر: ۱۱۹۸۴۰

اردوگاه ها جمع نشده و هنوز خانوارهای منطقه سید طاهرالدین پس از گذشت 3 سال از آن سپیده دم ویرانگر ، در چادرهای اهدایی هلال احمر روزگار می گذرانند. به گزارش خبرنگار اعزامی جام جم ، عدم ساماندهی نیروهای امدادگر و موازی کاری و نبود برنامه ریزی هدفمند برای ساخت و سازها از جمله عللی است که به بم شکل نابسامان داده است . در حالی که از سوی شهرداری بم حتی پیست موتورسواری ساخته شده اما در کنار همان منطقه خانوارهایی هستند که با پخت سنتی نان و فروش آن ارتزاق می کنند و می گویند که کانکس هایشان برق و آب ندارد و از هزار متر آن طرف تر با یک رشته سیم سفید تلفن برق برای 30 خانواری که در چادر و کانکس زندگی می کنند، روشنایی گرفته اند. اگر سیدطاهرالدین در حاشیه امکانات مانده است اما در دل شهر هم خبرهای خوبی به گوش نمی رسد. واحدهای اجاره به شرط تملیک در شهرک رزمندگان و شهرک های مشابه که بنیاد مسکن ساخت آنها را به عهده دارد، پس از 3 سال به اتمام نرسیده و کسی در آنها اسکان نیافته است و این در حالی است که از کسانی که درخواست دریافت این واحدها را داشتند ، یک سال و نیم پیش 6میلیون تومان اخذ شده و وعده های اتمام پروژه و اعطای آن هر ماه به ماههای بعد موکول می شود. این در حالی است که این واحدها به قیمت حدود 25میلیون تومان برای خریداران تمام می شود.

باز هم ساخت و ساز روی گسل

یکی دیگر از نکاتی که در طرح شهرک های اجاره به شرط تملیک بسیار حائز اهمیت است ، این که شهرک رزمندگان روی خط قرمز و گسلهای بم ساخته شده و بیمارستان لقمان نیز که بیمارستان اصلی شهر است ، در همین منطقه قرار گرفته است.

مشکلات گرانی مصالح

بازسازی در بم نیز با وامهای دولتی بسیار کند پیش می رود. براساس گفته های مردمی ، نرخ آهن ، جوشکاری و اسکلت سازی ساختمان در بم بسیار گران و حتی گران تر از ساخت و ساز در تهران می شود. اسکلت ساختمان 80متری به دلیل گرانی آهن تقریبا یک میلیون و 600هزار تومان تمام می شود و تنها سیمان با حواله و قیمت دولتی به دست مردم بم می رسد. گرانی آهن و آجر و دیگر مصالح از یک سو و ناکافی بودن وام از سوی دیگر موجب شده تا بودجه خانوارها فقط تا پایان سفت کاری (اسکلت و آجرکاری) کفاف دهد و به نازک کاری (گچ و خاک و گچ کاری) نرسد و مالکان ، کانکسها را در زمینهای خود گذاشته و منتظرند اگر پولی به دست آوردند ، ساختمان را به پایان برسانند و در آن ساکن شوند. وام 13.5 میلیونی که تنها 3.5 میلیون از آن بلاعوض بوده و 10 میلیون آن باید بازپرداخت شود ، برای اتمام پروژه ها کافی نیست ؛ در ضمن حدود یک میلیون تومان این وام صرف هزینه نقشه نظام مهندسی ، پروانه ساختمان آزمایشگاه بتن و... مواردی از این قبیل شده و 400 هزار تومان نیز کارمزد از آن کسر می شود. این رقم نشان می دهد تا زمانی که تسهیلات دیگر به مردم بم داده نشود ، کماکان ساختمان ها به حالت نیمه تمام باقی خواهد ماند.

بیکاری مردان

مردم بم از هجوم کارگران غیربومی که بدون هیچ نظارتی در شهر حضور دارند ، بسیار ناراضی اند و از این بابت نگران هستند. به گفته اهالی ، کارگران غیرمتخصص پس از زلزله از شهرهای مختلف وارد بم شده و در ساخت و ساز دوباره بم نقش منفی بازی می کنند. همچنین نبود نظارت بر کار جوشکارها و کارگران ساختمانی موجب بعضی از دوباره کاری ها شده است اما از سوی دیگر بازارها هنوز راه نیفتاده اند و کانکس ها اصلی ترین محل کسب درآمد هستند. تغییر چند باره بازارها بدون برنامه ریزی و نقشه های از پیش تعیین شده موجب شده تا کسبه این شهر سردرگم شوند و بازار کسب و کار رونق نگیرد. یکی دیگر از عواملی که موجب کندی پیشرفت بم شده ، نقشه تفضیلی شامل تعریض خیابان ها، معابر و کوچه هاست که بر این اساس بخش زیادی از خانه ها و مغازه های اهالی از ملک شهروندان کسر شده و هنوز پولی برای جبران زیان و کسر ملک به آنها پرداخت نشده است . بسیاری از مردم بم معتقدند ، برنامه ها شفاف نیست و اهالی از اتفاقاتی که قرار است بیفتد بی اطلاع هستند و ماکت شهر پس از 3سال ساخته نشده تا شهروندان بدانند شهر آینده بم چگونه خواهد بود. تمام این وقایع تلخ در حالی است که بعضی از مسوولان به افتتاح های نمایشی پروژه های نیمه کاره ، دل خوش کرده و هنوز مرهمی برای خراشها و جراحت سخت بم نیافته اند. گزارش تفضیلی تر از وقایع تلخ بم درباره بهداشت ، آموزش و ساخت و ساز در روزهای آینده در صفحات لایی «جام جم» ارائه خواهد شد.