در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
فراق شقایق های سوخته
: یک سال از غم فراق شقایق های سوخته در سانحه هوایی C130گذشت و ما هنوز در اندیشه پرواز یاران سفر کرده خویش که سر بر آستان کبریایی ساییدند، پرواز ابدی آنها را باور نمی کنیم .
آن روز همراه بغض ابرهای غم گرفته آسمان ، بغض مردم شهر نیز به یکباره ترکید و اشک و ماتم همراه با شراره های آتش که از میان آهن پاره های هواپیمای C130 در حوالی میدان شمشیری ، شهرک توحید به هوا برمی خاست ، شهر به یکباره سیاهپوش شد. آنان که خبر سقوط هواپیما را شنیده بودند، در پی یافتن نشانی از عزیز سفر کرده خود سراسیمه به سمت دود و آتش می دویدند، همه سراسیمه در پی گمشده ای بودند و بی صبرانه در انتظار اعلام اسامی. آن روز گوینده اخبار نیز بغض کرده بود، زیرا بیشترین قربانیان حادثه از خبرنگاران و تصویربرداران صدا و سیما بودند که چهره و کلام آنها برای مردم آشنا بود. افشار، برادران ، نیلی و... دوستانی که همین دیروز در کنارت بودند و در عرصه خبر و اطلاع رسانی طلایه دار.
امروز یک سال از آن حادثه گذشته است ؛ روزهایی که با هر رویدادی ، یاد خبرنگاران شهید را برایت تداعی کرده اند. هنوز هنگام عبور از حوالی شهرک توحید، یادمان آن حادثه تلخ آزارت می دهد، ای کاش زمان متوقف می شد، یاد شهید برادران می افتم با همان لبخند همیشگی که می گفت: کوثر و سوگند، فرزندان دوقلویم آن چنان به من عادت کرده اند که شبها باید برایشان لالایی بخوانم. کوثر و سوگند اکنون یک سال بزرگ تر شده اند و مادر حماسه پرواز پدر را در غیاب همسر شهیدش برای آنها نجوا می کند و کمی آن سو تر مادر شهید افشار از پشت پنجره هنوز به حیاط خانه چشم دوخته است.
او امسال با آمدن پاییز دلش بیشتر از همیشه گرفت و تنها با قابی از تصویر فرزند شهیدش که با لباس غواصی ، حماسه دریادلان را گزارش می کرد، کمی آرام گرفت و زیرلب نام او را زمزمه کرد و آن گاه گریست. یاد شهیدان عرصه خبر در سالروز سانحه سقوط هواپیما گرامی باد.
ناصر صبوری
تازه ها
گوناگون
پیشنهاد سردبیر
گزارش «جامجم» درباره دستاوردهای زبان فارسی در گفتوگو با برخی از چهرههای ادب معاصر
فارسی، زبان گفتوگوی جهان
معاون وزیر بهداشت:
