شبیه سازی بدون استفاده از سلولهای بنیادی

دانشمندان امریکایی اعلام کرده اند برای شبیه سازی الزاما نباید از سلولهای بنیادی استفاده کرد، بلکه ممکن است سلول های دیگر گزینه بهتری برای آن باشند.

کد خبر: ۱۱۷۸۲۷

این گروه توانسته اند از یاخته های خونی تکامل یافته که خود قادر به ساخت انواع سلول های مشابه نیستند، دو بچه موش را شبیه سازی کنند.
پیش از این تصور می شد که تنها سلول های بنیادی نابالغ و نمادین - که می توانند به بسیاری از انواع سلول های دیگر تبدیل شوند - توانایی همانندسازی را دارند. در حالی که یک کارشناس انگلیسی در گفتگو با مجله Nature با تکذیب این نظریه اعلام کرد که نباید تنها از سلول های نابالغ برای شبیه سازی استفاده کرد. انتقال هسته سلول های سوماتیک (بدنی) عبارت علمی معادل شبیه سازی است.
در این روش با جداسازی هسته یک سلول که جایگاه مواد ژنتیکی است و قرار دادن آن در یک سلول تخم غیربارور که مواد ژنتیکی آن تخلیه شده باشد، یک جنین ایجاد خواهد شد. جنین به دست آمده در این روش نسخه ژنتیکی دقیقی از سلول حیوانی یا انسانی خواهد بود که مواد هسته از آن جدا شده است. سلول های بنیادی هنوز در مراحل اولیه توسعه و رشد هستند و بنابراین ، این توانایی را دارند که به انواع مختلف سلول ها که سازنده بافتها، نسوج و ارگان های بدن هستند، تبدیل شوند. به همین دلیل متخصصان و کارشناسان امیدوارند که به وسیله این سلول ها بتوانند انواع مختلفی از بیماری های ژنتیکی را درمان کنند.
اما آزمایش هایی که با استفاده از سلول های بنیادی بافتهای بالغ و تکامل یافته بدن بزرگسالان انجام شده است در مراحل اولیه و مقدماتی با نتایج مایوس کننده ای مواجه بوده است و نتایج موفقیت در آنها تنها 1.5درصد بوده است.
این گروه همچنین توانایی همانندسازی در سلول های تکامل یافته گلبول های سفید یا گرانولوسیت ها را که در سیتوپلاسم آنها دانه های ریزی دیده می شود بررسی کرده اند. این آزمایش نه تنها با موفقیت همراه بوده است بلکه محققان با توجه به نتایج این آزمایش ها دریافته اند که گرانولوسیت ها در مقایسه با سلول های خونی نابالغی که بتدریج به گرانولوسیت تبدیل می شوند، از عملکرد بهتری برخوردار بوده اند.
بین 35تا 39درصد گرانولوسیت های بالغ و تکامل یافته به سلول های جنینی تبدیل می شوند که بلاسنومیت نام دارند.
بلاستولیت مرحله ای از رشد رویان است که عبارت است از یک گروه سلولی که حفره یا کیسه را تشکیل می دهند. در مقابل فقط 4درصد سلول های بنیادی نابالغ می توانند بلاستولیت تولید کنند و جالب است بدانید که تنها سلول های بالغ و متمایز یافته گرانولوسیت ها قادر به تولید دو بچه موش همانندسازی شده بودند. اگرچه این دو موش تنها چند ساعت پس از تولد زنده ماندند. برای بررسی صحت این یافته ها دانشمندان به جای استفاده از بافت بالغ و تکامل یافته برای انتخاب سلول های دهنده ، شبیه سازی با استفاده از سلول های بنیادی جنینی یا سلول هایی که از بلاستوسیت ها گرفته شده اند را مورد بررسی قرار داده اند. حدود 50درصد این سلول ها منجر به تولید بلاستوسیت دیگر می شوند. استفاده از سلول های بنیادی با منشائ جنینی بنا بر دلایل معنوی و اخلاقی در جوامع مختلف ، بسیار بحث برانگیز بوده است و به همین دلیل دانشمندان در تلاش هستند به جایگزین های مناسبی برای سلول های بنیادی جنینی دست یابند. آنها با اطمینانی تقریبی اعلام کرده اند که یک سلول کاملا تمایزیافته مانند یک گرانولوسیت توانایی ژنتیکی برای تبدیل شدن به یک جنین را حفظ می کند که در نتیجه می تواند سبب رشد و توسعه انواع سلول های لازم برای ایجاد یک موجود زنده کامل باشد. این در حالی است که پیش از این تصور می شد هر چه سلول نابالغ تر و نارس تر باشد احتمال ایجاد هر گونه تغییر در آن بیشتر خواهد بود؛ در حالی که تحقیقات جدید عکس آن را بیان می کند. البته باید توجه داشت که این فرضیات تنها در مورد موشها آزمایش شده است و در مورد انسان می تواند نتایج متفاوتی را در بر داشته باشد.