کاش همین یک بازی را از خرمشهر نگیرید

اصولا اعتقادی به حل صورت مساله نداریم چون کمی پیچیدگی و مرارت دارد. وقتی امنیت محل برگزاری بازی فینال تامین نیست، اصولا نباید به برقراری امنیت فکر کنیم. بهترین راه برای ما تغییر محل میزبانی است. اگر امنیت در شهر بعدی هم برقرار نبود باز تغییر می‌دهیم و این روال تکراری، آنقدر ادامه پیدا می‌کند تا در یک شهر امنیت ببینیم. اشکال دوم، کیفیت بد چمن است، اما از آنجا که هفت‌سال است در جلب رضایت کی‌روش برای چمن مناسب کمپ تیم ملی عاجز بوده‌ایم، پس قطعا نمی‌توانیم چمن مناسبی هم برای ورزشگاه خرمشهر تدارک ببینیم. هر بار هم وقتی با این پرسش روبه‌رو شده‌ایم که چرا نمی‌شود در شهرهای جنوبی چمن مناسبی تهیه کرد، گرمای هوا به عنوان مهم‌ترین دلیل بیان می‌شود؛ انگار‌نه انگار که تمام کشورهای عربی با همان گرما، بهترین چمن را در ورزشگاه‌های خود دارند.

مخلص کلام این‌که اگر بنا بود برای حماسه‌های ماندگاری که در خرمشهر خلق شد و به احترام خون‌های نازنینی که برای دفاع از وطن، زمین این شهر عزیز را رنگین کرد، تنها یک بازی را در این شهر برگزار کنیم، چرا همان یک بازی را از این شهر و مردمانش پس گرفتید؟ اگر این شهر آنقدر عزیز بود که فینال جام حذفی را به آن بدهیم، پس آنقدر ارزش دارد که مشکلاتش را برطرف کنیم. کاش این یک بازی را مانند آب و هوا از خرمشهر نگیریم.

مرتضی رضایی

ورزش