نوجوانی حساسترین مقطع سنی و شاید مغفول ماندهترین آنهاست. نوجوان نه مثل یک کودک از حمایتهای همهجانبه خانواده برخوردار است و نه مانند یک جوان و بزرگسال استقلال دارد. این برهه حساس اما آنچنان که باید در قاب تصویر چه در تلویزیون و چه سینما مورد عنایت قرر نگرفته است. شما چند برنامه تلویزیونی ویژه نوجوانان را به خاطر میآورید؟ «نیمرخ»، «اکسیژن» و «سیمای نوجوان» پررنگترین خاطرات ما از برنامههای این چنینی هستند. نه اینکه تعداد برنامههای نوجوانانه اندک باشد اما تعداد برنامههایی همچون نیمرخ که یاد و نامشان همچنان برای مخاطبان زنده باشد، کم است. برنامههای زیادی داشتیم که به نام نوجوانان اما در اصل به کام کودکان یا آن سر طیف، یعنی جوانان بودند. این نقصان به دلیل شناخت نداشتن این گروه سنی حاصل میشود؛ گروهی که نیازهای بینابینی نسبت به کودکان و جوانان دارند و شناخت دنیای آنها در جهان امروز مستلزم همراهی بیشتر با آنان است.