قانون، قانون است. ناظری و شجریان باشی یا چاوشی و دیگری، فرقی ندارد... باید از قانون تبعیت کنی. اگر آلبومت به دفتر موسیقی برود و بههر دلیلی مجوز نگیرد، باید به نظر مرجع تصمیمگیرنده اعتماد کنی و بپذیری که هر چیزی قانونی دارد و اگر مملکت قوانینی دارد که به نفع شخص تو هم نیست، باز بهتر از بیقانونی است، چون همه زیر چتر همین قانون زندگی میکنیم.
حالا در این شرایط خوانندهای که بارها در همین صفحه درباره توانایی و هوش او نوشتهایم و تحسیناش کردهایم، این روزها جنجالها به پا کرده است. ارشاد گفته اشعارش مجوز نمیگیرد و او خنجر را از رو بسته و تهدید کرده.
حتی از گوشه و کنار هم شنیده شده که اگر فلانی مجوز نگیرد، چنین میشود و چنان میشود. از ایران میرود، آلبومش را غیرقانونی در فضای مجازی منتشر میکند و... هر چند ما قبل از تاریخی که برای انتشار آلبوم اعلام شده بود، اعلام کرده بودیم محسن چاوشی این کار را انجام نمیدهد و قانون را زیر پا نمیگذارد، اما همین که این خبرها از طرف او یا اطرافیانش منتشر شود، معنی خوبی ندارد و آدم را میترساند که نکند این خواننده معقول و منطقی که همیشه منتظر آثارش بودهایم، قرار است تبدیل شود به بچه لوس موسیقی کشور! که هر وقت قانون باب میلش نبود نسبت به آن واکنش نشان دهد و... ما که دوست نداریم این را باور کنیم و خیلی زود فکرش را هم از سرمان پاک کردیم!
هرچه باشد محسن چاوشی همان خواننده و آهنگساز خوبی است که با کارهایش خاطره داریم و رفتارها واستراتژیهای تبلیغاتی و هنر او همواره مورد تحسین همه بوده است.
امید رحمانی
روزنامهنگار