روماتیسم چیست؟

اصولا بیماری‌های روماتیسمی از شایع‌ترین بیماری‌های مزمن است و بیماری‌های مفصلی هم از شایع‌ترین علل ناتوانی جسمی در جامعه که روی هم رفته بیش از 25 درصد مردم را به نوعی درگیر می‌کنند. بیماری مزمن یعنی بیماری که درمان آن نیاز به مراقبت طولانی دارد و در یک مدت زمان مشخص قادر به ریشه‌کنی آن نیستیم. بیشترین علت درد مزمن و علت 17درصد مراجعات پزشکی را بیماری‌های روماتیسمی تشکیل می‌دهند. رایج‌ترین این بیماری‌ها عبارت‌است از : آرتروز، آرتریت روماتوئید جوانان، لوپوس، اسکلرودرمی، درماتومیوزیت و پلی میوزیت، بیماری بهجت، واسکولیت‌ها، اسپوندیلیت انکیلوزان، آرتریت واکنشی، آرتریت پسوریاتیک، نقرس و نقرس کاذب، استئوپروز یا پوکی استخوان، سندرم شوگرن و کمردرد.

البته بیماری‌های موضعی از جمله بورسیت، تاندینیت، کپسولیت، آرنج تنیس بازان، آرنج گلف بازان و فیبرومیالژی را نیز دربر می‌گیرد. علت اصلی بیماری‌های روماتیسمی هنوز مشخص نیست. بیشتر بیماری‌های روماتیسمی بیماری‌های خودایمنی هستند یعنی سیستم ایمنی علیه بافت‌های مختلف بدن واکنش نشان داده و باعث آسیب این بافت‌ها می‌شود. ولی به هر حال عواملی در ایجاد این بیماری‌ها نقش دارند که عبارتند از:

وراثت: در بعضی روماتیسم‌ها عوامل ارثی دخالت دارند. البته اگر مبتلا به یکی از این روماتیسم‌ها هستید نگران ابتلای بستگان درجه یک خود نباشید چون احتمال ابتلا‌ی آنان بسیار کم است.

عفونت‌ها: بعضی از انواع بیماری‌های روماتیسمی به دنبال برخی عفونت‌ها ایجاد می‌شوند.

فشارهای عصبی و روانی: این فشارها در کسی که مستعد ابتلا به بیماری‌های روماتیسمی باشد، می‌تواند باعث شروع بیماری شود.

عوامل محیطی: مثل مواد شیمیایی

جنس: بعضی بیماری‌های روماتیسمی در خانم‌ها و برخی در آقایان شایع‌ترند که تاثیر هورمون‌های جنسی را نشان می‌دهد.

داروها: مثل هیدرالازین و پروکائین آمید که می‌توانند گاهی اوقات باعث بروز علائم روماتیسم شوند و رژیم غذایی که البته برای هر فرد متفاوت بوده و از قبل قابل شناسایی نیست.

دکتر محسن سروش

دبیر انجمن روماتولوژی ایران