برای مثال لاکپشتهای دریایی اینگونهاند و همچنین احتمال میرود از قابلیت مشاهده نور فرابنفش برخوردارند و از همینرو آنچه میبینند با طرز مشاهده انسانها بسیار متفاوت است. قَمَر شویلِر، پژوهشگر زبالههای دریایی در دانشگاه کوئینزلَند استرالیا، توانست قابلیتهای بینایی لاکپشتها را مدلسازی کند و سپس زبالههای پلاستیکی را از دید لاکپشتها ببیند. شویلِر همچنین محتویات شکم لاکپشتهای مرده را بررسی کرد تا بفهمد این موجودات دریایی چه نوع پلاستیکهایی را بیشتر ترجیح میدهند. نتایج این بررسیها نشان داد لاکپشتهای جوان ترجیح خاصی درمورد پلاستیکی که میخورند ندارند، اما بهنظر میرسد لاکپشتهای سالخوردهتر پلاستیکهای نرم و نیمهشفاف را ترجیح میدهند.