در این دوره از جشنواره، پنج اثر در بخش بینالملل از کشورهای مختلف حضور داشتند. نمایش«چمدان من وطن من است» کار مشترک ایران و آلمان به نویسندگی و کارگردانی مهفام نزهت شعار، نمایش «بودن» از کشور بلژیک به نویسندگی و کارگردانی یائورا شیکفوسدوتیر، نمایش «بیعنوان» کار تاتسویا از کشور ژاپن، نمایش «جزر و مد» به نویسندگی و کارگردانی بائورا شیکفوسدوتیروایونیدلنینگ و نمایش «بدنهای عمومی» از کشور فرانسه اجرای کارگاهی گائل شایا و رامونا پوئنارو؛ کارهای بخش بینالملل را شامل میشدند.
تمام آثار شرکتکننده در این بخش غیر از نمایش«چمدان من وطن من است» در قالب پرفورمنس اجرا شده و بدون دیالوگ بدون الزام به روایت قصهای به روی صحنه رفتند. به نظر میرسد به دلیل استفاده نکردن از زبان دیگری در نمایش، ترجیح تیم انتخاب، برگزیدن آثاری بود که بدون دیالوگ اجرا شود. این در حالی است که در میان آثار دانشجویی این دوره چند اثر مانند هملت به کارگردانی امیر حسین یزدی، نیمی از روایت خود را به زبان انگلیسی بیان میکردند.
با توجه به این که جشنواره دانشجویی، برای برقراری امکان تجربههای جدید در شیوه نمایش و اجراست؛ این آثار شیوه کلاسیک اجرای نمایشی را کنار گذاشته و به تعامل با مخاطب میپرداختند. تعاملی که با شکستن دیوار چهارم در تئاتر امکان پذیر میشود و مخاطب جزئی از اجرای نمایش است. ایجاد ارتباط رودررو و بی واسطه و ترغیب مخاطب به دیدن شکل دیگری از اجرایی که خود نیز جزئی از آن است؛ از نکاتی است که برای مخاطب این جشنواره نیز خالی از لطف نبود. تعاملی که با زبان نمایش رخ داد و بیان تئاتری جهانشمولی هنر نمایش را فارغ از مرزبندیها ممکن ساخت.
مرور بزرگ ترین جنجال های تاریخ جام جهانی (8)