سکوت ابدی خواننده لرستان

اولین بار وقتی 17 ساله بود قطعه‌ای به نام «شو سال» را خواند که هم شعرش را خودش سروده و هم آهنگش را خودش ساخته بود. فعالیش را با نام حسین فرجی در دنیای موسیقی ادامه داد و بیشتر آنچه از او یادگار مانده، تک‌آهنگ‌های معروف است؛ مانند شیپورچی، دایه دایه، شو سال، کینه، مادر، مسافر کویت، مرغ اسیر و تویی بهارم. اوایل آثارش را روی نوار ریلی و بعدها روی صفحه منتشر می‌کرد که بیشتر از دو قطعه ظرفیت نداشتند .و از فرجی دو صفحه معروف منتشر شده بود که «آه سرد» و«قطار» از ماندگارترین آنهاست. دهه 50 بود که آرام آرام بازار کاست‌های موسیقی داغ شد و آلبوم‌های متعددی از خوانندگان آن زمان از جمله فرجی به بازار آمد.

«گل شادی»، «ستاره»، «هی نار» و «سنگ خارا» از معروف‌ترین آلبوم‌های این خواننده پیشکسوت لرستان است، ولی هنوز خیلی‌ها او را با قطعه «دایه دایه» می‌شناسند.

حسین فرجی یک دهه در مراکز فرهنگی تهران، آواز لری را به مردم هدیه داد اما همچنان نامش با دایه دایه پیوند خورده است. این قطعه را بعدها توسط زنده‌یاد استاد رضا سقایی، زنده‌یاد حشمت‌ا... رشیدی و استاد محمد میرزاوندی نیز بازخوانی شد.

صدای حسین فرجی و آواز محلی او برای همیشه خاموش شده است.

این خواننده ترانه‌های بومی لرستان، روز گذشته در 68 سالگی دار فانی را وداع گفت و به دیار باقی شتافت.