پاسخ به پرسش‌های شما

مادرم پس از سه ماه ایشان را دید و به دلایلی از جمله نداشتن موقعیت مالی عالی (موقعیت متوسطی دارند) و نداشتن اعتماد به نفس کافی و... باعث قطع شدن ارتباط ما شد. ما از موقعیت به‌وجود آمده بسیار ناراحتیم ولی به‌دلیل تنش‌ها در خانه با مادرم فعلا باهم رابطه‌ای نداریم. ایشان به من گفته‌اند که همه تلاشش را می‌کند تا بعد از اتمام درسم یا زمانی که خودش در موقعیت کاری خیلی بهتری بود به خواستگاری بیاید و از من خواسته که به خاطرش صبر کنم. من هم دوستش دارم اما نمی‌دانم اگر موقعیت‌های پیش رویم را به خاطرش از دست بدهم، مادرم برای بار دوم اجازه خواهند داد یا نه؟ باید صبر کنم یا نه؟

چاردیواری: به‌دلیل تفاوت در نگرش‌ها و گاهی شتاب‌زدگی بیش از حد فرزندان، اختلاف‌نظرهایی میان والدین و فرزندان در امر ازدواج مثل هر امر دیگری به‌وجود می‌آید. برای حل این موضوع بهتر است نگاهی به ملاک‌های خود برای ازدواج داشته باشید و بررسی کرده و ببینید آیا فرد مورد نظر را براساس ملاک‌های خود انتخاب کرده اید یا صرفا به‌دلیل دوست داشتن، ملاک‌های خود را با وی تطبیق داده‌اید؟ اول انتخاب کرده و بعد عاشق شده‌اید یا اول عاشق شده‌اید؟ آیا ویژگی خاصی در ایشان است که به‌خاطر همان ویژگی خاص، شما حاضر شده‌اید با او ازدواج کنید و سایر داشته‌ها و نداشته‌ها را ندید گرفته‌اید؟ ازدواج شرایط خاص خود را دارد، آمادگی‌های خود را می‌طلبد و صرفا بلوغ جسمی و تمایل به فرد غیرهمجنس نمی‌تواند ملاک برای ازدواج باشد و شما باید به حدی رسیده باشید که بتوانید عواطف خود را مدیریت کنید و دقیقا بدانید به چه دلایلی از ایشان خوشتان می‌آید. احساس داشتن نسبت به یک فرد محترم است، اما صرف داشتن احساس نمی‌تواند فردی را مناسب ازدواج کند و فاکتورهای مختلف هر فرد را نسبت به باقی موقعیت‌ها باید ارزیابی کرد. شاید به‌دلیل همین ارزیابی جامع‌تر این فاکتورها از طرف مادرتان است که ایشان مایل به ادامه رابطه شما با این فرد نیست.

برخی از جوانان در شرایط شما نکته دیگری را هم مطرح می‌کنند از جمله این‌که باید در ازدواج آسانگیر بود و چرا خانواده‌ها مانند همین نمونه‌ای که شما گفتید، در مسیر ازدواج زوجین سنگ‌اندازی می‌کنند؟ در پاسخ باید گفت متاسفانه به این نکته توجه نمی‌شود که آسانگیری درباره انتخاب همسر نیست، آسانگیری بیشتر دلالت بر برخی آداب و رسوم‌های دست و پاگیری دارد که باعث می‌شود زوجین نتوانند زندگی مشترک را آغاز کنند. این که در زمینه مهریه، جهیزیه، تهیه مسکن، برگزاری مراسم عروسی و... سختگیری شود قطعا ناپسند و غیرقابل توجیه است، اما همه اینها ضرورتی است که باید پس از انتخاب همسر مورد توجه قرار گیرد. این که والدین در برابر شخصیت، ایمان و خانواده و جایگاه اجتماعی گزینه مورد نظر شما برای ازدواج دغدغه داشته باشند
تا حدی طبیعی است.

با این حال و با توجه به این حدیث نبوی که «هرکس از ترس فقر ازدواج نکند نسبت به لطف خداوند بدگمان شده است» توصیه می‌کنم با افزایش تلاش از سوی گزینه مورد نظرتان و همچنین نمایان ساختن داشتن روحیه کار و تعهد به زندگی و میل به رسیدن به هدف، قدری از نگرانی‌های خانواده بکاهید تا با توکل به خدا بتوانید در حداقل زمان و با برطرف شدن برخی موارد و موانع، زندگی خود را زیر یک سقف آغاز کنید.