چقدر شیرین است وقتی این دو تیم به پیروزی میرسند. دیدن دوباره روزهای اقتدار این دو تیم برای همه هواداران فوتبال لذتبخش است. هواداران دو تیم، روزهایی را به یاد میآورند که سیاست مسموم خروج فوتبال از حالت دو قطبی، نه با جان گرفتن تیمهای دیگر که با تضعیف این دو تیم پیاده و اجرا شد. آنها روزهایی را به یاد میآورند که این دو تیم غرق در بحران و حاشیه و ناآرامی، با نگاههایی حسرتبار، قهرمانی تیمهای صنعتی را میدیدند. آنها روزهای بسیاری را با امید و آرزوهای فراوان به ورزشگاه رفتند و با غصه و اشک و آه به خانه برگشتند. امید به تیم هر روز بیشتر رنگ میباخت و آنها عادت کرده بودند که به هر سرابی دل ببندند. مربیان مختلف آمدند و رفتند و هر بار حنجرهها برای آنها فریاد کشید؛ غافل از اینکه این مربی، «شاهزاده سوار بر اسب سفید» نیست. حالا دو تیم در بهترین فرم و بهترین روزها، حریفان را یکی پس از دیگری شکست میدهند و هوادارانشان لذت را با همه سلولهایشان میچشند. به نظر میرسد اگر این دو تیم با همین اقتدار پیش بروند، باید در روز 10 اسفند منتظر یکی از زیباترین، جذابترین و چشمنوازترین دربیهای تاریخ فوتبال باشیم.
آخرین تمرینهای تیم ملی فوتبال در سایه حمایت فوقالعاده مردم مکزیک
حسین کعبی: وقتی فیگو را در جام جهانی زدم....