زیگموند فروید ، روانپزشک معروف اتریشی در می 1856 در جمهوری چک کنونی به دنیا آمد.
کد خبر: ۱۱۰۷۵۵
میل به شناخت انسان ، فروید را به سوی آموزش تحقیق در فیزیولوژی و کالبدشکافی کشاند تا جایی که برای نیل به این هدف ، در دانشکده پزشکی ثبت نام نمود. او از 29
سالگی تحت عنوان پزشک متخصص اعصاب آغاز به کار نمود و پس از چندی ، در علم روان شناسی تبحر پیدا کرد. وی نظریات خویش را بر تجربه هایی که از درمان بیماران به دست می آورد پایه گذاری نمود. فروید معتقد بود که درمان جسمی و نتایج آزمایشات بالینی در بیماران روانی کافی نیست و نمی تواند همه مسائل مغز را بگشاید.او در آزمایشات روانشناختی خود از بیماران می خواست افکاری که در حال عبور از مغزشان هست را مسلسل وار به زبان آورند. این شیوه که به دنبال کشاندن فکر از ضمیر ناخودآگاه به ضمیر آگاه است ، به نام تحلیل روانی یا روانکاوی معروف شده است . سرانجام این دانشمند نظریه خود را بیان کرد. با مطرح شدن تئوری فروید، دنیا با ضربه عظیمی روبه رو شد. وی ریشه بسیاری از دردها و عقده ها را واپس زدگی های دوران کودکی می شمارد. هنگامی که وی منشاء اختلالات روانی را ناکامی های جنسی عنوان کرد، روان شناسان سراسر دنیا به واکنش علیه وی پرداختند. میراث فروید ، بحث و جدل بسیاری را برانگیخت و تا سالهای متمادی ، یافته های او مورد نقد و بررسی قرار گرفت . فروید سرانجام در 23 سپتامبر 1939 در 83 سالگی درگذشت. بنا به قولی جسد وی بنا به وصیت خود او سوزانده شد. از فروید آثار متعددی از جمله آشوب تمدن ، روان شناسی توده و تعبیر رویا به جای مانده است.