در میان دیدارهای تدارکاتی تیم ملی بازی با روسیه ارزش و اهمیت فراوانی داشت و دیگر بازیها کاملا معمولی بود. شاید بازی با پاناما (که برای اولین بار در تاریخ به جام جهانی رسیده) و همین طور ونزوئلا (که به جام جهانی روسیه نرسید) دیدارهای مطلوبی نباشد؛ اما همین بازیهای تدارکاتی درجه 2 بهتر از تمرین است. همزمان با دیدارهای ایران مقابل پاناما و ونزوئلا، کره جنوبی مقابل کلمبیا و صربستان، عربستان مقابل بلغارستان و پرتغال و ژاپن مقابل برزیل و بلژیک بازی میکنند. دیدار با تیمی در حد و اندازههای بلژیک و برزیل آرزوی فوتبال ماست چون ایرادهای فنی تیم ما را به چشم میآورد و ما پیش از جام جهانی همین را میخواهیم. ما در جام جهانی مقابل حریفان قدرتمندی قرار میگیریم و باید برای این دیدارها و بخصوص با حریفی از سید اول آماده شویم. تا کنون هر چه بوده بازی با تیمهای سید 4 بوده. ما باید برای حریفان درجه یک تمرین کنیم و تن بازیکنانمان به تنه سوپراستارها بخورد تا تاکتیکمان را برای مقابله با تیمهای طراز اول در جام جهانی بشناسیم. تیم ملی با امکاناتی قلیل آماده جام جهانی میشود و این، نگرانکننده است. قرار بود همه برای حمایت از تیم ملی و رسیدن بودجه به رگهای این تیم بسیج شوند و هنوز اقدامات عملی مشخصی ندیدهایم. اگر قرار باشد در جام جهانی با تیمهایی مانند اسپانیا، آلمان و برزیل بازی کنیم، باید تا پیش از جام جهانی تیمهایی را روبه روی خود ببینیم که در قواره این تیمها باشند نه ضعیفتر از خود ما. حتی انگلیس و ایتالیا (در صورت صعود) که در سید 2 قرار دارند، حریفانی ترسناک برای فوتبال ما هستند. ضرورت دارد برای مقابله با چنین حریفانی تدارک شویم نه تیمهای بیستاره.
علی جوادی
دبیر گروه ورزش