چگونگی تاثیرگذاری کارتون بر رفتار کودک

برخی کارتون ها که محور اصلی شان خشونت و دشمنی است ، از سالها پیش تاکنون در نسخه های زیادی تولید شده اند، بی توجهی به مضمون و تولید و پخش این گونه کارتون ها (در هر برنامه ، صبح یا بعدازظهر) صرف این که فقط کارتون است ، مطمئنا زیانبارتر از سرگرمی حاصل از آنهاست.
شادی مضر برخی کارتون ها (تام و جری) علاوه بر ناراحت کردن کودک ، خلاقیت او را نیز از بین می برد و دلمشغولی او را نسبت به موضوعات و شکست های کاراکتر ایجاد می کند که چرا با وجود تلاش ، فکر و درستی کار او همچنان شکست می خورد، آیا کودک با دیدن این نوع برنامه ها (کارتون های مضر) امیدوار می شود و مفاهیم تلاش در ناامیدی و طرح برنامه را الگوی خود قرار می دهد؛از آن سو برخی دیگر از کارتون ها جدای از به همراه داشتن فرهنگ غلط غرب ، امیدواری ، دوستی ، فداکاری و بخشش را به کودک می آموزد (فوگان در کارتون غول آهنی : مامانم می گه تو چیزای خوب یه چیزی هست که تا ابد می مونه ، اسپیریت : من وارد مبارزه می شوم و با تمام قوا می جنگم و هرگز شکست نمی خورم و شیر شاه: وطن پرستی و...) تاثیر کارتون از دو سوی مثبت و منفی در اعمال کودک بروز می کند بدون آن که ریشه اش معلوم باشد.چند سال پیش در هند پس از پخش یک تبلیغ بازرگانی فاجعه ای رخ داد: شرکتی در تبلیغی برای پودر لباسشویی خرسی را نشان می دهد که پس از رفتن به داخل ماشین لباسشویی و شستشو به شکل یک پاندا بیرون می آید. پسری با دیدن این برنامه برادر کوچک خود را درون ماشین لباسشویی می گذارد و کودک می میرد و... طبق تحقیقاتی که در ایران انجام شده ، در هر دقیقه به طور متوسط 7رفتار خشونت آمیز از تلویزیون پخش می شود که کودک تحت تاثیر سه رفتار قرار می گیرد و یک رفتار در ذهن او درونی می شود. 80درصد کارتون های موجود، ساخت کارخانه های کارتون سازی غرب است که در لابه لای تعلیم ارزشهای خوب ، فرهنگ غلط غرب را به جوامع شرقی تحمیل می کنند؛ فرهنگی که غلط بودنش در خود جوامع غرب مشخص شده است و تمام تلاش این سازندگان درونی کردن فرهنگ و ارزشهای خود در تفکر کودکان نقش پذیر ملل شرق و مسلمان و هدایت آنها به سمت هدفهایشان است و اینجاست که کودک در ارتباط با ارزشهای خوب فرهنگی ، دچار تناقض می شود و در نهایت ممکن است خدای ناکرده دچار بی هویتی شود.زمانی که اعمال شخصیت کارتون به صورت ارزش درونی در آید، اصلاح ، تغییر و حذف آن بسادگی دریافت آن نیست ، پس با انتخاب و تولید برنامه مناسب می توان کودکان آسیب پذیر را از ستیز فرهنگهای غلط حفظ کرد و موجبات رشد و اصلاح جامعه را فراهم آورد.