حسین کعبی: وقتی فیگو را در جام جهانی زدم....
به رفتارهای والدین این افراد هم که نگاه کنید، نشانههای تنبلی را مشاهده میکنید. علت دوم را میتوان در رفتارهای عادتی افراد جستوجو کرد. یعنی شخص این رفتار یعنی تنبلی کردن را بارها تکرار کرده و به مرور در او نهادینه شده است. گاهی علت تنبلی، نداشتن انگیزه است. زمانی که فرد انگیزه نداشته باشد، ذوق و شوقی برای انجام کارها ندارد. عدم موفقیتهای مکرر و عقدههای گذشته در زندگی نیز از جمله عواملی هستند که باعث سرخوردگی افراد شده و میزان انگیزه را به حداقل میرساند. نارضایتی از عملکرد شخصی و ناکارآمد دانستن خود نیز عامل دیگری است که باعث سستی و تنبلی افراد میشود. گاهی انجام وظایف فرد توسط دیگران، او را به سمت تنبلی سوق میدهد. وقتی فرد میبیند که همسرش کارهایش را انجام داده و به جای او خریدهای خانه را انجام میدهد، تنبلی پیشه کرده و به مرور تنبل میشود.
تنبلیکردن آسیبهای متعددی به همراه دارد و در جریان آن چون همسر مسئولیتهای زوج یا زوجه را به عهده میگیرد، از نظر روحی دچار فرسودگی زودهنگام در زندگی مشترک شده و زمینه برای بهوجود آمدن اختلاف و نگاه منفی به همسر فراهم میشود. برای ایجاد احساس آرامش و جلوگیری از تنش، بهتر است افراد نگرش خود را به زندگی تغییر دهند. گاهی تغییر نگرش و بهوجود آمدن حس خوب نسبت به انجام وظیفه، باعث دوری از تنبلی میشود. در نهایت زوج یا زوجه نباید کارهای مربوط به همسر خود را انجام دهند، چرا که با انجام کارها، تنبلی را در فرد تقویت میکنند.
دکتر پرویز رزاقی/ روانشناس
حسین کعبی: وقتی فیگو را در جام جهانی زدم....