حسین کعبی: وقتی فیگو را در جام جهانی زدم....
نظم و برنامه برای شروع دوباره
مدتی است که جام جهانی 2006 آلمان خاتمه یافته و تبلیغات و حواشی وسیع این جام که شاید دیگر رویدادهای بشری را تحت الشعاع خود قرار داده بود، به پایان رسیده
در برخی کشورها افراد در جای سابق خود ابقا شدند، ولی در بیشتر تیمهای حاضر در جام جهانی ، اعم از موفق یا ناموفق تغییرات زیادی صورت گرفت.
حتی لیپی ، مربی ای که تیمش را قهرمان جام جهانی کرد نیز از سمتش کناره گرفت. ایتالیا قهرمان جام جهانی شد؛ ولی اکنون فوتبال این کشور در بحران کامل به سر می برد.
بزرگ ترین باشگاه های این کشور در پی بروز رسوایی های اخیر از لیگ سری آ این کشور اخراج شده اند و یوونتوس به عنوان یکی از معتبرترین و محبوب ترین باشگاه های جهان از 2 قهرمانی اخیر خود خلع شد. این محرومیت ها به دنبال اثبات برخی زدوبندهای حاکم بر فوتبال ایتالیا صورت گرفت. زدوبندهایی که سالهای سال از وجود آن صحبت شده است.
فوتبال کشورمان هم شرایط نابسامانی دارد. در پی برکناری مدیران فدراسیون فوتبال ، همه چیز در هاله ای از ابهام قرار دارد ؛ اما دیر یا زود دوباره چرخه فوتبال به گردش درخواهد آمد. چرخه ای که به نظر نمی رسد به این زودی ها بر محور خوبی بچرخد؛ چراکه فوتبال ما با ضعف مدیریتی مشخصی روبه رو است و حتی اگر راه اصلاح و اشخاص لایق را هم بیابد، به زمان قابل توجهی برای گذر از دست اندازهای به جا مانده نیاز دارد، چه رسد به این که در گزینش افراد و راهکارهای جدید نیز دوباره دچار مشکل شود. به هر روی ، با توجه به این که گذر زمان منتظر تصمیم مدیران ورزش ما نخواهد ماند و ممکن است همان بلایی که در جام جهانی به سرمان آمد، در میادین به مراتب کوچک تری چون بازیهای آسیایی ، جام ملتهای آسیا و لیگ قهرمانان آسیا تکرار شود، باید هر چه سریع تر برنامه ای هر چه کم نقص تر و اجرایی تر را طرح و قاطعانه عملی کنیم.
برنامه ای که چنان متقن و همه جانبه نگرانه باشد که خللی بر آن وارد نیاید و دچار وقفه های مخل همیشگی نشود. نخستین شرط موفقیت ، نظم است که همواره در برقراری اش عاجز مانده ایم.
گفت و گو
