حسین کعبی: وقتی فیگو را در جام جهانی زدم....
وقتی به نامهایی که در زمین حضور داشتند و قیمت قابل توجه ستارههای الاهلی نگاهی میاندازیم، حق میدهیم که با این بضاعت، همین نتیجه تساوی یک بر یک را هم باید غنیمت دانست و برای آن سپاسگزار بازیکنان بود. آبیپوشان در آخرین بازی لیگ برابر تراکتورسازی مفت باختند. آنها تا زمانی که آن گل غافلگیرکننده را نخورده بودند، حواسشان به بازی نبود! بعد از گل هم زمانی برای جبران باقی نمانده بود. شاید تصور میکردند با کسب یک تساوی از تبریز و حفظ جایگاه دومی به تهران برمیگردند که فرضیهشان غلط از کار درآمد. مهاجمان تیم منصوریان فرصتسوزی کردند؛ چه در آن بازی و چه در بازی با الاهلی. اگرچه در بازی الاهلی اجازه ندادند یک شکست دیگر مقابل نام استقلال ثبت شود. یاران مهدی رحمتی در تبریز برابر حریفی باختند که با وجود هزینههای بسیار و جذب ستارههای مطرح و عقد قراردادهای سنگین، به قهرمانی نرسید. شکست در تبریز این حسن را برای استقلال داشت که با حواس جمع به دیدار آسیایی برود. تیم منصوریان در دیدار سهشنبهشب تمام انرژی خود را به کار گرفت تا شرمنده هواداران نشود؛ تماشاگرانی که با وجود باران و توفان، به ورزشگاه آزادی رفته بودند تا نماینده ایران تنها نماند؛ 76 هزار نفری که به ورزشگاه آزادی رفته بودند ثابت کردند آنها که لقب اهل کوفه را برای هواداران استقلال انتخاب کرده بودند، تحلیل درستی از مردم نداشتند. استقلال در بازی سهشنبهشب با حمایت مردم به یک امتیاز ارزشمند رسید تا در یک قدمی صعود باشد. همه آرزو میکنند استقلال در بازی آخر مرحله گروهی (19 اردیبهشت در برابر الفتح عربستان) به آنچه میخواهد برسد. استقلال برای صعود، از آن بازی تنها یک امتیاز میخواهد؛ اما حتی میتواند برنده آن بازی باشد، به شرط آن که حرفهایتر و هوشیارتر عمل کند.
سیدمهدی فاطمی
جامجم
حسین کعبی: وقتی فیگو را در جام جهانی زدم....