در پایان مسابقه ها 7 بازیکن برتر به رسم متداول برگزیده شد که میان آنها الله کرم استکی (10)و میلاد مسائلی (4)از ایران حضور داشتند. استکی جدای از این که بهترین پاسور و توپ پخش مسابقه ها شناخته شد، از سوی کمیته فنی رقابت ها، فنی ترین و بهترین بازیکن لقب گرفت.
وی دانش آموز دوره پیش دانشگاهی در اصفهان است و 194 سانتی متر قد دارد. از کلاس پنجم ابتدایی هندبال بازی می کند. بقیه را از زبان او می خوانید: با این که درس می خوانم ، اما مثل حرفه ای ها تمرین می کنم. باشگاه فولاد مبارکه سپاهان خانه امنی برای همه ما هندبالیست هاست.
مربیانم مهدی رهبری ، محمدعلی مشفق و عسگرنیا خیلی برایم زحمت کشیده اند و حالا هم آقای دراگان نیوشیج استاد ماست. در هندبال الگوی خاصی ندارم ، اما بازی آقای حجت سفری ، عضو تیم ملی ایران را دوست دارم. آرزویم این است که در بهترین لیگ اروپا که همان بوندس لیگای آلمان است ، بازی کنم. خوشحالم که بهترین بازیکن شناخته شدم ، ما تیم خوبی داریم که می تواند در مسابقه های جهانی بدرخشد به شرط این که در بازیهای تدارکاتی زیادی شرکت کند.
قطری ها از من خواسته اند تابعیت این کشور را بپذیرم ، اما هرگز قبول نمی کنم چون به کشورم و به تیم ملی هندبال ایران عشق می ورزم.
میلاد مسائلی ، گوش راست برگزیده آسیا
میلاد مسائلی ، جایزه بهترین گوش راست نوجوانان آسیا را به دست آورد. او بازیکن تنومندی نیست ، اما تا بخواهید جوهر و تکنیک دارد. وی به جای بدن با فکرش بازی می کند. در یک کلام الله کرم استکی شطرنج فیزیکی و او شطرنج فکری را در هندبال اجرا می کند. بچه تند و تیز و پرروحیه خیابان گلزار اصفهان دوست دارد مثل بازیکن آلمانی که بهترین چپ دست جهان است. در صحنه بین المللی بدرخشد. او پیشرفت خود را مرهون تشویق های پدر و مادرش می داند و می گوید: ما هنوز اول راهیم.
برای آینده باید زیادتر و جدی تر و حرفه ای تر تمرین کنیم ، ما فعلا درگیر درس و تمرین و مسابقه هستیم. اقرار می کنم که جاذبه های هندبال همه را تحت تاثیر قرار داده است. «ریدها» در جریان پیکار تیمهای ایران و قطر ال بلوشی ، بهترین بازیکنش را کتک زد و نزدیک بود جنگ میان اطرافیان این تیم مغلوب شود. گویا پاداش قهرمانی بازیکنان ایرانی فقط 500 دلار است که به احتمال زیاد ریالی پرداخت خواهد شد!
باشگاه السدقطر خواهان استخدام برادران استکی شد. اسد قهرمان باشگاه های آسیاست. گرما در تالار اختصاصی هندبال تهران بیداد می کرد. در روز پایانی ، رئیس سازمان تربیت بدنی که با کت آمده بود و همراه تمام حاضران عرق می ریخت ، دستور داد یک دستگاه چیلر در این تالار نصب کنند. اشهاده ، تنها زن عضو کمیته فنی مسابقه ها بود. این خانم سوری می گفت: از ایران خیلی خوشم آمد، بخصوص از بانوان ایرانی که در تمام صحنه های اجتماعی حضور فعالانه دارند. تعصب و جنگندگی بازیکنان نوجوان ایرانی مثال زدنی و تحسین برانگیز بود. آنها از صمیم قلب و بی ریا با رقبا جنگیدند و حماسه آفریدند.