منافع صهیونیست ها در عراق

محمود مشهدانی رئیس مجلس عراق ، سرویس اطلاعاتی رژیم صهیونیستی موسوم به موساد را اصلی ترین حامی تروریست ها در عراق و عوامل اصلی ناامنی در این کشور دانست.

کد خبر: ۹۸۸۱۰

حسین رویوران ، کارشناس مسائل خاورمیانه در گفتگو با جام جم ، هدف استراتژیک رژیم صهیونیستی در عراق را سوق دادن حوادث این کشور به سمت ناامنی و ایجاد دولتهای خرد، برای تجزیه عراق می داند.

سخنان اخیر رئیس مجلس عراق در انتقاد به حمایت رژیم صهیونیستی از تروریسم در فضای داخلی این کشور را چگونه ارزیابی می کنید؛
شکی نیست که ناامنی در عراق به عنوان یک هدف گروههای مختلف سیاسی نمی تواند مطرح باشد ، هر چند که شاید به عنوان یک تاکتیک برای رسیدن به اهداف سیاسی قابل گمانه باشد. اما در حال حاضر با توجه به شرایط سیاسی موجود در عراق و این که اکثر گروههای سیاسی منتخب از سوی مردم در کابینه آقای مالکی حضور دارند و ائتلاف کابینه نخست وزیر عراق ، بیش از 250 کرسی از 275 کرسی پارلمان عراق را در اختیار دارد، به کارگیری خشونت و ناامنی به عنوان یک هدف در میان گروههای سیاسی عراق مطرح نیست . در عین حال نیروهای اشغالگر شرایط جدیدی پیدا کرده اند. به این مفهوم که اگر در گذشته ناامنی در عراق توجیه کننده حضور اشغالگران بوده است ، در حال حاضر تحولاتی که در درون امریکا به وجود آمده و فشارهایی که به دولت بوش وارد می شود ، ایجاب می کند که امریکا بخشی از نیروهای نظامی خود را از عراق خارج کند تا میزان این فشارها را در آستانه انتخابات میان دوره ای کاهش دهد. به همین دلیل است که ایجاد ناامنی نیز از سوی امریکا با عنایت به شرایط داخلی و بین المللی این کشور ، از احتمال ضعیف برخوردار است. براین اساس تنها گزینه ای که از لحاظ تحلیلی قابل بررسی است ، حضور رژیم صهیونیستی در پشت پرده این ناامنی ها در عراق است. چرا که امنیت اسرائیل در ناامن شدن محیط منطقه ای و هرز رفتن توانهای ملی در این کشورهاست . علاوه بر آن نهادینه نشدن دولت عراق و شکل نگرفتن نهادهای نظامی و امنیتی در این کشور می تواند یک هدف استراتژیک از سوی رژیم صهیونیستی باشد که از طریق ایجاد ناامنی و حمایت از تروریسم پیگیری می شود.

اسرائیل از تقویت تروریسم و دامن زدن به ناامنی در این کشور چه اهدافی را دنبال می کند؛
ناامنی در عراق عمدتا بهانه های مذهبی و قومی دارد و استمرار آن می تواند عراق را به سمت تقسیم به مناطق یا دولتهای شیعی ، سنی و کرد بکشاند. ایجاد دولتهای کوچک و خرد زمینه های هم پیمانی میان رژیم صهیونیستی و برخی از این دولت ها که در معرض تضاد با دیگر دولتها قرار گرفتند را فراهم می کند و اساسا این رژیم از چند دهه گذشته نظراتی در جهت تقسیم لبنان به هفت منطقه فدرالی ، سوریه به 2 دولت سنی و علوی و عراق به سه دولت کردی ، سنی و شیعی را اعلام کرده بود. به همین علت می توان تصور کرد که این رژیم با دامن زدن به ناامنی در عراق ، حوادث این کشور را به سمت واگرایی داخلی سوق می دهد.

با این توصیف ، چشم انداز تامین امنیت و قطع ریشه های تروریسم در عراق ، چگونه خواهد بود؛
با توجه به شرایط ناامن کنونی عراق می توان گفت که فرهنگ گروههای تروریستی ، فرهنگ عمومی و مردمی نیست . شیعیان ، سنی ها و عرب ها و کردها در عراق برای قرن های متمادی در کنار هم بوده اند و اساسا تضاد ذاتی برای دور کردن این قومیت ها از یکدیگر وجود ندارد. رفتار رژیم گذشته در سرکوب شیعیان و کردها، دو شکاف عمده اجتماعی مبتنی بر قومیت و مذهب را بوجود آورد ولی سقوط این نظام و پر شدن این شکاف ها از طریق جایگزین کردن دموکراسی و فدرالیسم به جای سیستم سیاسی گذشته این تضادها را تا حد زیادی از بین برد. بیشترین تضادهای فعلی عراق وارداتی است که در نتیجه رخنه تفکرات تکفیری و سلفی به عراق است . به همین علت چنانچه دولت به طور همزمان مکانیسم افزایش مشارکت مردم ، گسترش احزاب و محاصره تروریست ها را در دستور کار قرار دهد ، زمینه های واگرایی در داخل عراق محدود خواهد شد و توطئه رژیم صهیونیستی نیز عقیم می ماند.