اجرای سند سیاست خارجی روسیه با تکیه بر فضای رسانه‌ای

این امر نشان می‌دهد که روسیه در صدد است تا از حوزه سیاست خارجی نه برای نفوذ دیپلماتیک که برای تاثیرگذاری فرهنگی و زبانی سود ببرد، فرصتی که میزان ماندگاری روسیه در فضای بین‌الملل را دوچندان خواهد کرد. تحلیل وضعیت رسانه‌های روسیه نشان می‌دهد که در حال حاضر روسیه صاحب سه نوع رسانه است، نوع دولتی که کاملا وابسته به دولت است و بودجه خود را نیز از دولت می‌گیرد، شبکه یک تلویزیون روسیه و نیز خبرگزاری‌های ریا نووستی و ایتارتاس ازجمله این رسانه‌های دولتی است. این رسانه‌ها به‌دلیل این‌که بودجه خود را از دولت می‌گیرند، نمی‌توانند خبری را برخلاف سیاست‌های دولت منتشر کنند یا نقد صریحی از دولت پوتین داشته باشند.

اما دسته دیگر رسانه‌هایی هستند که به افراد صاحب نفوذ وابسته بوده و اعتبار خاصی دارند، می‌توانند تا حدودی به انتقاد از دولت آن هم در چارچوب قانون بپردازند و از سیاست‌های آن انتقاد کنند.

دسته آخر هم رسانه‌های مخالف دولت است که بیشترین توجه آنان به انتقاد از دولت و زیر سوال بردن فعالیتهای آن است. مشهورترین این رسانه‌ها نیز روزنامه «نووا گازتا» و مجله «زنیو تایمز» است.

آنچه درمنشور سیاست خارجی روسیه مورد توجه است، تاکید بر نقش همه رسانه‌ها در ترویج فرهنگ وزبان روسی است، در این بین تفاوتی بین رسانه‌های دولتی و غیرآن وجود ندارد. از طرفی در این منشور روسیه همچنان نگران درز اطلاعات داخلی ومحرمانه از سوی رسانه هاست به همین دلیل بر تدوین موازین حقوقی وقومی برای استفاده از فناوری‌های امن (یعنی فضای مجازی) تاکید می‌کند.

بنابراین روسیه که در مانیفست جدید سیاست خارجی خود راه نوینی برای تقویت ارتباطات جهانی درپیش گرفته نمی‌تواند از نقش رسانه‌های جدید و فناوری‌های نوین چشم بپوشد.

روسیه تاکنون در این حوزه از همتاهای اروپایی و آمریکایی خود جا مانده به نظر می‌رسد، بازخوانی سیاست خارجی روسیه فرصتی مناسب برای بازنمایی تصویر این کشور در رسانه‌های جهانی است. نکته‌ای که خود، به منشوری جدید نیازمند است.

کتایون مصری / روزنامه نگار