حسین کعبی: وقتی فیگو را در جام جهانی زدم....
رسانههای جمعی آمریکا که تاکنون تلاش کردهاند با دوقطبی شدن فضای انتخابات به جذب منابع مالی و معنوی از سوی دوحزب بپردازند، به طور حرفهای از خودشان ظاهری بی طرف به نمایش میگذارند.
در کوران رقابتهای انتخاباتی این رسانههای جریان اصلی هستند که میتواند اولویتهای سیاسی شهروندان را به نفع یک کاندیدا دستکاری کنند، موضوعی که بارها ازجانب غولهای رسانهای این کشور مشاهده شده است.
شبکههای تلویزیونی داخلی آمریکا چندماه مانده به انتخابات، به صورت زیرپوستی (subliminal propaganda) محتوای تولیدات را به سمتی میبرند که نیاز جدیدی در مخاطبان ایجاد کند یا رویکرد وباوری خاص را در بینندگان تقویت کند، نیاز و رویکردی که با برنامههای نامزد خاص کاملا انطباق دارد ودر ضمیر ناخودآگاه شهروندان شکل میگیرد. قدرت نظام رسانهای هم ریشه در همین تاثیرگذاری دارد چرا که آنها قادرند، نامزدی را در مدت کوتاهی به عرش ببرند یا زمینش بزنند. سرنوشتی که برای جببوش و حتی سندرز رقم خورد چیزی بیش از اجماع رسانهای برای خروج آنها از چرخه انتخابات نبود.
از سوی دیگر، رسانههای جریان اصلی که گفته میشود، خود به هواداران حزب جمهوریخواه و دموکرات تقسیم میشوند، برای برجستهسازی چهره نامزد موردنظر، از استراتژیهای مختلفی استفاده میکنند. زنانگی ازجمله ویژگیهایی است که برای کلینتون تاکنون بهصورت شمشیری دولبه بهکار گرفته شده، براساس همین استراتژیها، هیلاری گاهی بهخاطر جنیستش به ناتوانی متهم میشود و گاهی از سوی رسانههای همسو بهعنوان زنی ایدهآل، قدرتمند و منحصربهفرد یاد میشود. ترامپ که اغلب بهخاطر انگارههای نژادپرستانه، مذمت میشود، گاهی برطبق همین استراتژی، منادی ناسیونالیسم آمریکایی تلقی میشود!
اما آنچه سمت وسوی سیاستهای کلان رسانههای جریان اصلی آمریکا را تعیین میکند، فقط فعالیت حرفهای و زیر پوستی تبلیغات رسانهها نیست، پول و لابی دلالان دو حزب برای استفاده از ظرفیت نظام رسانههای داخلی و حتی جهتدهی به شبکههای اجتماعی و نیز وعدههایی که برای پس از انتخابات به رسانهها داده میشود منشأ خط و خطوط رسانههاست. در این میان نمیتوان از نقش یهودیان و لابی صهیونیستها در فضای رسانهای این کشور و دادن سمت و سو به نتیجه انتخابات نوامبر نمیتوان غافل شد، با توجه به این که 90 درصد لابیهای رسانهای دنیا در اختیار صهیونیستهاست و مالکیت بخش عمده رسانههای آمریکایی در دست این گروه است، گزینش رئیسجمهور آینده ایالات متحده بدون اعمال نظر آنان تقریبا غیرممکن است.
کتایون مصری/ روزنامه نگار
حسین کعبی: وقتی فیگو را در جام جهانی زدم....