تفتیان: کسی به گرد پای بولت نمی‌رسد

انگار خیلی ناراحت هستید؟

می‌دانید زحمات زیادی کشیدم. انتظارم از خودم حضور در فینال بود، اما نشد.

امسال انگار شرایط متفاوت بود. بولت با این رکورد 81/9 که زده اگر در المپیک لندن بود به مدال برنز می‌رسید.

خب نیازی نداشت. شما تصاویرش را دیده‌اید؟ در آن سرعت و در آن هیجان دارد به دوربین‌ها لبخند می‌زند، در حالی که خیلی از بقیه جلوست. او دنبال رکورد زدن نبود. فقط می‌خواست مدال طلایش را بگیرد.

شما هم به یکی از آرزوهایتان رسیدید. این طور نیست؟

بله، بالاخره توانستم در المپیک بدوم. افتخار بزرگی است. من به نیمه نهایی هم رسیدم، چون تلاش زیادی کرده بودم. من کاری کردم که حالا مردم می‌دانند ایران هم دوومیدانی دارد. حالا همه تفتیان را می‌شناسند و سال‌های سال بعد اگر اسم المپیک برزیل بیاید در کنار نام بولت، نام دونده‌ای از ایران هم هست.

چه زمانی می‌شود به این باور رسید که ما هم می‌توانیم در المپیک، مدال دوی 100 متر را بگیریم؟

یک چیزهایی ذاتی است و یک چیزهایی با تمرین به دست می‌آید. بولت هر دو را دارد. او استثناست. خیلی راحت می‌دود و کسی هم به گرد پایش نمی‌رسد. با این حال اگر امکانات باشد خیلی چیزها فرق می‌کند. خیلی رکوردها جابه‌جا می‌شود و خیلی اتفاقات خوبی می‌افتد.

یعنی می‌شود به بولت رسید؟

حالا من نمی‌گویم می‌شود به بولت رسید، اما می‌شود مدال گرفت.