حسین کعبی: وقتی فیگو را در جام جهانی زدم....
گفتوگو با منصور صلواتی، کارگردان نمایش «لابراتوار»
لابراتوار، مخاطب را به تفکر وادار میکند
ساموئل بکت ازجمله نویسندگان مدرن و معاصر تئاتراست که سبک جدیدی را در تئاتر پایهگذاری کرد و در ایران و دنیا هم خیلی از تئاتریها از کارهای او اقتباس کردهاند. منصور صلواتی، نویسنده و کارگردانِ جوان نمایشِ لابراتوار، فارغالتحصیلِدانشکده هنر و معماری، از محققان و پژوهشگران حوزه تئاتر معناباخته و بویژه ساموئل بِکت است. منصور صلواتی پیش از این، چند نمایشنامه از جمله «مادام کامیونِ» محمد چرمشیر را روی صحنه برده است. «لابراتوار»، بافضایی برگرفته از تئاترِ معناباخته از دوم شهریوربه مدت 15 شب، در تماشاخانه موج نو (در میرداماد) اجرا خواهد شد.
در مقام کارگردان به چه دلیلی فرم دشواری را انتخاب کردهاید؟
تئاترمعنا باخته علاقه شخصیام است و به دلیل همین پیچیدگی و دشواری این فرم را میپسندم. این موضوع که مخاطب را به فکر میبرد و باعث کنکاش میشود، نوعی شگفتی ایجاد میکند. در کل علاقه ندارم خوراک روشن و واضحی از یک موقعیت نمایشی ارائه کنم.
ضرورت اجرای نمایش معناباخته را در جامعه امروز چگونه میبینید؟
نوعی تکرار و یکنواختی که میراث فناوری است در دنیای امروز رسوخ کرده... معناباختگی یا سردرگم شدن معنا به نوعی از دست رفتن اصالت فردی است که بویژه ریشه در رفتارهای فردی دارد؛ نوعی آشفتگی معنایی در سیر روزمرگی. شاید ضرورت این نمایش وجهه پررنگی در اجرای آن نداشته باشد.
برای جذب تماشاگر به سالنی با ظرفیت محدود و دیدن یک نمایش خاص وبدون پیرنگ، چه تدبیری اندیشیدهاید؟
از انتخاب سالن موج نو، دو دلیل داشتم. اول اینکه این سالن به فرم اجرایی که مدنظر داشتم، نزدیک است. فضایی که به نمایشم بعد میدهد، آنجا وجود دارد. به نظرم اگر تئاتری از لحاظ فرم و اجرایی در حد استاندارد باشد در یک سالن تازه تاسیس هم میتواند مخاطب خود را داشته باشد. دوم این که این نمایش یک تجربه است، به همین دلیل ترجیح دادم در فضایی دور از جریان اصلی تئاتر و با تماشاگرانی محدود تجربهای خاص را کشف کنیم.
پروسه تولید نمایش لابراتوار چگونه سپری شد و در حال حاضر در چه مرحلهای است؟
از فروردین وارد بحث تولید شدیم و دو ماه و نیم است که تقریبا هر روز تمرین میکنیم.
نمایش لابراتوار چه نیاز یا نیازهایی را در نیاز فرهنگی تماشاگر امروز تئاتر برآورده میکند؟
اگر مخاطب ما برای چند لحظه هم به چگونگی گذران زندگی فکر کند برای ما کافی است.
به نظر شما بازخوردهای مخاطبان عام و خاص به این نمایش دارای چه تفاوتها یا قرابتهایی است؟
در این شیوه اجرایی هر کس میتواند برداشت خودش را از این موقعیت داشته باشد. عکسالعمل هر کس در موقعیتی مشخص همیشه یکسان نیست. برداشت هر شخص به نوع درکی بستگی دارد که آن شخص از آن اتفاق برداشت میکند.
تا امروز تا چه حد و سطحی به ایدهآل خود در اجرا رسیدهاید؟
فضا، رفتار و موقعیتی که در آن قرار داریم برای بازیگران جا افتاده و تا زمان اجرا به شکلگیری ریتم فکر میکنیم. البته تا 20 مرداد که زمان بازبینی است، سعی میکنیم به مرزبندی مشخصی از همه اتفاقات صحنه برسیم و بر آنها مسلط باشیم.
گفت و گو
