چراغ اول

حفظ هویت شخصی همراه با نقش‌آفرینی در خانواده

خانواده، جامعه کوچکی است که نیازمند مدیریت است. بهترین نمود مدیریت خانواده، در تثبیت نقش‌هاست. زن و مرد، در سایه ازدواج، پیمان وحدت بسته‌اند و دست بیعت بر ایجاد محیطی سرشار از تفاهم و رشد داده‌اند.

کد خبر: ۹۲۹۴۹۶

آنها بنیانگذار یک خانواده هستند. لازمه دستیابی به این هدف که از نگاه دینی تقدیس هم شده، آن است که در یک نظام صحیح، موقعیت هر فرد طراحی و تعیین شود و بپذیرد که نسبت به دیگری حقوقی دارد و در قبال آن وظایفی را متعهد می‌شود. مرد، همسر و پدر خانواده است و حق همسری و پدری دارد؛ پس باید حقوق او در جایگاهش رعایت شود و زن نیز همسر و مادر خانواده است و باید حقوق او نیز در هر دو جایگاه محفوظ باشد. در این میان، انتظارات افراد از یکدیگر برحسب نقش‌ها تعدیل می‌شود. فرزندان باید پدر را در جایگاه پدری باور کنند؛ نه خدمتگزار و بانک خانواده و مادر را نیز در جایگاه مادری باور کنند؛ نه خدمه‌ای با محبت و سختکوش. همسران نیز باید موقعیت یکدیگر را در نظر داشته باشند. البته همکاری و کمک به دیگری در خانواده، به معنای تزلزل یا جابه‌جایی نقش‌ها نیست و اختلاف سلیقه هم امری پذیرفته است.

اما گاه زوجین به نحوی در نقش خانوادگی خود فرو می‌روند که خود را فراموش می‌کنند. مادر فقط مادر است برای فرزندان و همسر است برای شوهرش و حقوق خویش را از یاد برده ‌ یا پدر تنها در فکر ایفای نقش پدری و همسری است و کاملا از نیازهای خود غافل مانده ‌؛ در حالی که هر دو باید بدانند که زمانی یک کانون فعال و پویا خواهند داشت که هویت شخصی آنها به طور کامل حفظ شود.

عبادت، سلامتی جسمانی و روانی، داشتن روابط دوستانه و اجتماعی متعارف و تعریف شده، تفریح، ورزش، سفر و... همه باید در دستور کار زن و مرد به‌طور منظم و مثمر ثمر وجود داشته باشد. نادیده گرفتن این نیازها به بهانه ‌ مخدوش شدن مسئولیت‌ها، نه تنها معقول نیست، بلکه یک نوع کاستی در خانواده است در مسیر زندگی، همسران باید یکدیگر را از هر حیث یاری دهند؛ یکی از اینها حفظ هویت شخصی است که اهمیت آن را هرگز نباید فراموش کنیم.