ساره جوانمردی: مدال خوشرنگ ریو را می‌خواهم

تیرانداز برنزی پارالمپیک لندن این روزها، روزهای سخت، اما به قول خودش لذتبخشی دارد: 50-40 روز مانده به پارالمپیک، تمرینات خیلی سخت و فشرده شده است. روزهای خیلی سخت، اما لذتبخشی داریم؛ چرا که برای هدف بزرگی تلاش می‌کنم. نتیجه‌ای بزرگ در پارالمپیک. البته شاهکار ساره در پاراآسیایی حالا توقع همه را بالا برده، نکته‌ای که خودش خوب می‌داند: من با طلای ماده 50 متر که برای اولین‌بار در پاراآسیایی گرفتم همه متوقع شده‌اند. همین کارم را سخت‌تر می‌کند. البته من هم همه تلاشم را می‌کنم تا رکورد خوبی ثبت کنم. رکوردی که مدال خوشگلی هم دارد. با این که فاصله رکورد تیرانداز شیرازی با قهرمان پارالمپیک لندن خیلی زیاد نیست، اما به نظر خودش در ریو مهم تیراندازی بی‌نقص در فینال است: من تیراندازی در ماده 50 متر را از پاراآسیایی شروع کردم که استارت خوبی هم بود و طلایی شدم، اما در پارالمپیک فینال تعیین‌کننده است. قبلا رکورد مقدماتی به فینال کمک می‌کرد، اما حالا رکورد مقدماتی فینالیست‌ها حذف می‌شود و شلیک 20 تیر تعیین‌کننده می‌شود. پس فینال حکم مرگ و زندگی را پیدا می‌کند و خیلی شدید می‌شود.

اولین سهمیه‌آور ریو، تنها یک اردوی برون‌مرزی تدارکاتی داشته و بعد هم مدام در ایران تمرین کرده: با این که تیراندازان المپیکی از نداشتن امکانات می‌گویند، اما آنها مدام در اردوی آلمان تمرین می‌کنند. به نظرم وضع‌شان خیلی خوب است. من ترجیح می‌دادم مشکل فشنگ داشتم، اما اردوی خارجی می‌رفتم. مشکل دوری از خانواده خیلی هم سخت نیست. ما تا اردیبهشت مشکل داشتیم، اما حالا کمبود داریم اما قانعیم.

او برخلاف بقیه المپیکی‌ها اصلا خواب پارالمپیک را نمی‌بیند: من خواب پارالمپیک را نمی‌بینم. چراکه یک بار آن را تجربه کرده‌ام. شاید میدان خیلی بزرگی باشد، اما برای من مثل بقیه میدان‌هاست و تنها اسم بزرگی دارد. من خواب‌های خوب، خوب می‌بینم. خواب‌های طلایی. ساره ترجیح می‌دهد فعلا حرفی از رنگ مدالش نزند: پیش‌بینی خیلی سخت می‌شود. من تلاش می‌کنم مدال خوشرنگی بگیرم، اما چه رنگی‌اش بماند. من اصلا قول رنگ مدال نمی‌دهم. تیراندازی مشخص نمی‌کند، اما من همه تلاشم را برای نتیجه خوب به کار می‌برم.