آنها به بلندی ویلچرم ایراد گرفتند . بعد زیر آن تشک گذاشتند که لحظه کشیدن چله کمان اصلا تعادل نداشتم و نمیتوانستم تیر بزنم. به همین راحتی سهمیه را از دست دادم.» سمیه خوشحال است در جمهوری چک با بهترین نتیجه سهمیه گرفته: «من با بدشانسی سهمیه را در آلمان از دست دادم. اصلا ربطی به ایراد ویلچر و عدم آمادگی من نداشت، زیرا من آماده، آماده بودم. قبلا هم با همان ویلچر مسابقه داده بودم. به هر حال همه کشورها سهمیه میخواستند و معمولا بدشان نمیآید ذهن ورزشکاران را بههم بریزند. با این اتفاق من دست از تلاش برنداشتم و در جمهوری چک که همه برای سهمیه میجنگیدند، برنده شدم. من در هیچ مسابقهای 6 حصیب نزده بودم اما در مسابقه جمهوری چک با شکست همه رقبایم بالا آمدم.» کماندار پارالمپیکی اعتراف میکند در مسابقه انتخابی جمهوری چک استرس زیادی داشته: «من بعداز آلمان استرس خیلی زیادی داشتم. نمیدانم بدشانسی بود، قسمت نبود، یا.... هرچه بود من در تورنمنت چک با همان استرس مسابقه دادم. چرا که کلی زحمت کشیدم و بیخود هدر رفت. چک آخرین فرصت بود و باید با 19 نفر دیگه مسابقه میدادم اما لطف خدا دوباره شامل حالم شد و من سهمیه را با سومی گرفتم.» سمیه قبل از مسابقه روزهای سختی را در اردو پشت سرگذاشته: «روزهای سختی در اردو داشتم. همه ورزشکاران اردونشین پارالمپیکی بودند جز من. همان موقع خیلیها میگفتند عباسپور در آلمان که سهمیه نگرفته دیگر نمیتواند.
نگاهها و جو برایم خیلی سنگین بود. آن موقع فکر میکردم اگر من هم سهمیه داشتم نگاهها فرق میکرد. اما حمایتهای کهتری و مشرف جوادی مرا دلگرم کرد و ماندگار در اردو.» او خوشحال است که سهمیه و رکورد خوب مزد همه سختیهایی شد که به جانش خریده: «با اینکه جو سنگین اذیتم میکرد اما تلاشم را بیشتر کردم و نتیجهاش را با رکورد بالاتر، سهمیه و طلای مسابقات گرفتم. حالا هم فقط طلای پارالمپیک را میخواهم.»
مرتضی آخوندی عکاسی که توانست آخرین لحظه وداع خانوادههای داغدار میناب را ثبت کند، از جزئیات آن روز خاص میگوید
نادر فریادشیران در گفت و گوی اختصاصی با جام جم آنلاین؛
بهروز سلطانی در گفت وگو با جام جم آنلاین.