والیبال؛ الگوی مناسب ورزش‌های گروهی

هـدف، المپیـک اسـت

موفقیت‌های یک ورزش گروهی میان ورزش‌های تیمی دیگر، ناخودآگاه پرسش‌هایی به ذهن متبادر می‌کند مانند چرا فقط یک ورزش باید چند گام جلوتر از بقیه باشد؟ چرا هشت سال پیش در چنین روزهایی بسکتبال در حال و هوای امروز والیبال نفس می‌کشید و چرا دو دوره بعد به‌طور مستقیم و از طریق کسب سهمیه در جام ملت‌های آسیا المپیکی نشد؟ از آخرین بار که فوتبال المپیکی شد چند سال می‌گذرد؟ چرا از هندبال و واترپلو در ورزش‌های گروهی مقبول المپیک، خبری نیست؟
کد خبر: ۹۱۳۵۴۰

هندبال، بازی‌هایش را در انتخابی المپیک و رقابت‌های جهانی باخت. حتی در آسیا جایی میان سه تیم برتر نداشت. بازی‌های دوستانه توام با ناکامی‌های واترپلو از روزگار ناخوشایند این ورزش خبر می‌دهد هر چند به نسبت چهار رشته دیگر، فدراسیون شنا باید تلاش کند تا اخبار واترپلو ارزش و اعتبار رسانه‌ای داشته باشد. بعد از این ورزش‌های گروهی، فوتبال و والیبال و بسکتبال چند سالی است به عنوان ورزش‌های گروهی قابل توجه، با یکدیگر در سطح ملی رقابت می‌کنند. فوتبال جاذبه‌های باشگاهی هم دارد، زیرا در جامعه توجه به این ورزش و میزان مخاطبانش بیشتر است و ورزشی که می‌خواهد از سایه فوتبال در ایران خارج شود باید چند برابر بیشتر کار کند.

والیبال چنین کرد و با توجه به اتفاقات بین‌المللی به استانداردهای رایج رسید. زمانی فوتبال ایران برای رسیدن به حدنصاب‌های فوتبال حرفه‌ای با قوانین وضع شده بین‌المللی روبه‌رو شد و راه حیات خود را در تغییر شیوه سنتی اداره فوتبال دید. برای والیبال بعد از حضور تیم ملی در لیگ جهانی این اتفاق افتاد و ایران سال‌به‌سال خود را با قواعد تنظیم شده والیبال جهان منطبق کرد. در بسکتبال هم انتظار می‌رود با تغییر مقررات بازی‌های آسیا در سال 2017 تجهیزات و امکانات کشورها رشد کند بویژه اداره بسکتبال ایران از شکل سنتی خود خارج شود.

ورزش‌های گروهی ماهیت مشابه ندارند و با یکدیگر قابل مقایسه نیستند و معمولا بنا بر جایگاه ورزش‌ها در آسیا و به نسبت موقعیت جهانی که دارند، ارزیابی می‌شوند. در این میان به میزان سرمایه‌گذاری کشورها در رشته‌های مختلف ورزشی هم باید توجه کرد. به‌طور مثال هندبال ایران در سال‌های اخیر به سطح نخست هندبال آسیا رسید اما قطر با پدیده بازیکنان چند ملیتی، مانع بزرگ قهرمانی این تیم یا راهیابی ملی‌پوشان به المپیک است.

فوتبال آسیا رشد فزاینده‌ای دارد و کشورهای کوچک و بزرگ در پی سرمایه‌گذاری روی این ورزش هستند، هر چند به لحاظ نیروی انسانی، ایران فراتر از همه آنهاست.

بسکتبال به نسبت تیمی که با ترکیب نسل طلایی طی یک دهه داشت در بسکتبال آسیا ضعیف کار کرد. قهرمان آسیا مستقیم وارد المپیک می‌شود؛ اما ایران دو دوره قهرمانی را در سال‌های المپیک از دست داد و در مرتبه دوم باید بخت خود را از میان تیم‌های جهانی بیازماید. برخلاف والیبال که کارش برای راهیابی به المپیک سخت‌تر بود.

در والیبال، قهرمان آسیا به طور مستقیم المپیکی نمی‌شود، زیرا باید در رقابت‌های گزینشی بازی کند که بازی‌هایی به مراتب سخت‌تر و سنگین‌تر از رقابت با آسیایی‌هاست. هر چند در بازی‌های گزینشی و در غیاب کره جنوبی، چین در کنار ژاپن و استرالیا در سطح استانداردهای جهانی ظاهر شده بود. کار بزرگ والیبال میان ورزش‌های گروهی از این نظر ستودنی است که با توان مدیریتی مطلوب وضع موجود را ارتقا داد و باور تازه‌ای میان ورزش‌های گروهی ایجاد کرد؛ باوری که بر‌اساس آن می‌توان فعالیت‌های اصولی را در سطح داخلی از سرگرفت و همسو با تغییرات بین‌المللی در مسیر تحقق رویاهای دست نیافتنی ورزش‌های گروهی حرکت کرد.

داورزنی: درست نیست موفق نباشیم و بهانه بیاوریم

محمدرضا داورزنی، رئیس فدراسیون والیبال در پاسخ به اظهارات محمود مشحون رئیس فدراسیون بسکتبال که اعلام کرد از بسکتبال به اندازه والیبال حمایت نشده است، گفت: فدراسیون‌های فوتبال، والیبال و بسکتبال از شرایط برابر در بحث ساختار برخوردارند و فرقی میانشان وجود ندارد. امکانات ما هم به اندازه بسکتبال است. آقای مشحون اگر تیم ملی‌اش قهرمان آسیا می‌شد، می‌توانست براحتی به المپیک صعود کند. این در صورتی است که اگر ما قهرمان آسیا هم شویم، نمی‌توانیم به المپیک صعود کنیم. پس شرایط ما از فوتبال و بسکتبال همواره سخت‌تر بوده است، اما همواره پیروز بودیم. خیلی زشت است که ما موفق نباشیم و بهانه بیاوریم و درباره رشته‌های دیگر صحبت کنیم. اگر وضع مالی فدراسیون والیبال اکنون خوب است، به این دلیل است که مدیریت و کادر خوبی دارد. ما هر چه داریم، از خودمان است و دولت به هر سه رشته به یک میزان امتیاز داده است.

توفیق اجباری

تیم‌ملی والیبال با 14 بازیکن به‌سوی ریودوژانیرو پرواز کرد تا از روز پنجشنبه بخش نخست مسابقات لیگ جهانی را در تالار بزرگ و 16 هزار نفری کاریکا آغاز کند. با مصدومیت امیر غفور و غیبت فرهاد قائمی توفیق اجباری برای بازیکن جوان تیم ملی به‌وجود آمد.

محمدجواد معنوی‌نژاد با 2 متر قد و 22 سال سن از معدود بازیکنان دو پُستی والیبال ایران است که برای قرار گرفتن در پست‌های دریافت‌کننده قدرتی یا قطر پاسور بی‌تابی می‌کند. او اما رقبای بزرگ و سرسختی دارد که کنار زدن آنها همت مردانه و توان مضاعف می‌خواهد. توجه به بازیکنان جوان و مستعد، تاکید همیشگی ماست و مربیان بزرگ دنیا نیز نسبت به این قضیه حساسیت و دقت فراوانی دارند کما این که آنتیگا سرمربی فرانسوی تیم‌ ملی لهستان در مسابقه‌های اخیر توکیو بازیکن 17ساله‌ای به نام آرتور شالپوک رو کرد یا در فهرست تیم‌ملی آمریکا چند بازیکن جوان ازجمله دو چهره بلندبالا، جیمز شو با 203 سانتی‌متر (پاسور) میکا ماآ با 192 سانتی‌متر (پاسور) و میشل برنیکلی (لیبرو) دیده می‌شوند.

محمد رضاپور

ورزش

newsQrCode
ارسال نظرات در انتظار بررسی: ۰ انتشار یافته: ۰

نیازمندی ها