حسین کعبی: وقتی فیگو را در جام جهانی زدم....
بریتانیا، محرمانه به اسرائیل پلوتونیوم فروخت
40 سال پیش بریتانیا، پلوتونیوم در اختیار اسرائیل قرار داد. شبکه تلویزیونی بی.بی.سی در برنامه ای گفته است سال 1966که دولت کارگری هارولد ویلسون ، زمام امور را در بریتانیا در دست داشت
در زمان نخست وزیری هارولد ویلسون بریتانیا همچنین چند تن مواد شیمیایی به اسرائیل فروخت که می توانست در تولید بمبهای اتمی با قدرت تخریبی بیش از 20برابر بمب اتمی هیروشیما یا بمبهای هیدروژنی به کار رود.
پیش از دوره ویلسون و در زمان نخست وزیری هارولد مک میلان از حزب محافظه کار نیز بریتانیا مقادیری اورانیوم 235و آب سنگین در اختیار اسرائیل قرار داده بود که به اسرائیل امکان داد برنامه تولید تسلیحات هسته ای خود را در تاسیسات دیمونا آغاز کند.
در آن زمان ، تشکیلات اطلاعاتی بریتانیا تخمین زده بود که این مقدار آب سنگین می تواند برای ساخت 6بمب اتمی در سال کافی باشد.
ماه آگوست گذشته ، برنامه تلویزیونی نیوزنایت گزارشی درباره نخستین معامله فروش آب سنگین توسط بریتانیا به اسرائیل پخش کرد، اما دولت بریتانیا در واکنش نسبت به این گزارش به آژانس بین المللی انرژی اتمی اطلاع داد این کشور در معامله هسته ای با اسرائیل شرکت نداشته و تنها مقداری آب سنگین را به نروژ فروخته است.
صدها محموله
برنامه تازه نیوزنایت براساس اسناد محرمانه دولت بریتانیا تهیه شده است که نشان می دهد کیم هاولز، معاون وزارت خارجه بریتانیا، عملا اطلاعات گمراه کننده ای در اختیار آژانس بین المللی قرار داده ، زیرا این کشور صدها محموله هسته ای را به طور محرمانه به اسرائیل ارسال داشته است.
سال 1966و هنگامی که تونی بن به وزارت انرژی و فناوری بریتانیا منصوب شد، معامله فروش پلوتونیوم در حال اجرا بود وگرچه بن گزارشی درباره فناوری هسته ای را در دست تهیه داشت ، اما صادرات مواد مورد استفاده در بخش انرژی هسته ای به اطلاع وی نرسیده بود.
بن در پی آگاهی از معاملات هسته ای بریتانیا و اسرائیل گفته است که از این ماجرا تکان خورده و افزوده است که نه تنها وی ، بلکه فرانک کازین - که پیش از وی این سمت را به عهده داشت - در جریان این موضوع قرار نگرفته بود.
تونی بن گفته است همیشه ظنین بود که کارمندان وزارت فناوری بدون اطلاع وی در معاملاتی درگیر هستند، اما هرگز تصور نمی کرد این معاملات شامل فروش پلوتونیوم به اسرائیل باشد و کارمندان تحت نظر وی اقدامی را تایید کرده باشند که کاملا با سیاست دولت مغایرت داشته است.
دیمونا
در آگوست سال 1960، عکسهایی که به طور مخفیانه از تاسیسات مرموز دیمونا در اسرائیل گرفته شده بود، در اختیار اداره اطلاعات ارتش بریتانیا قرار گرفت.
پیتر کلی ، یکی از تحلیلگران این اداره با بررسی تصاویر فورا دریافت که تاسیسات دیمونا شامل یک رآکتور اتمی است و این موضوع را به اطلاع دیگر دستگاه های امنیتی بریتانیا رساند.
کلی همچنین دریافت این رآکتور ساخت فرانسه است و منشائ ارسال آب سنگین مورد نیاز آن را نیز کشف کرد. بریتانیا مقادیری آب سنگین را برای استفاده در برنامه تسلیحات اتمی خود از تاسیسات نورسک هیدرو (Norsk Hydro) در نروژ خریده بود، اما آب سنگین خریداری شده بیش از نیاز بود و می بایست برای مازاد آن خریداری پیدا شود.
اسنادی که بی.بی.سی به دست آورده نشان می دهد شرکتی به نام نوراتوم (Noratom) به عنوان مشاور و واسطه وارد ماجرا شد و برنامه فروش آب سنگین به اسرائیل را در برابر دریافت 2درصد کمیسیون ترتیب داد.
بریتانیا بخوبی آگاه بود که اسرائیل این مواد را برای تولید پلوتونیوم خریده و با پرداخت مبلغ یک میلیون دلار اطمینان یافته است که تمهیدات معمول برای جلوگیری از کاربرد این مواد در برنامه های تسلیحاتی به اجرا گذاشته نخواهد شد.
کلی همچنین کشف کرد که شرکت نوراتوم در اقدامی نمایشی نمایندگان اسرائیل و بریتانیا را در 2اتاق جداگانه مستقر کرد و برقراری تماس میان آنها را خود به عهده گرفت تا به این ترتیب ، بریتانیایی ها بتوانند امضای قرارداد با اسرائیل را انکار کنند.
پرده پوشی
افشای ماهیت فعالیت های تاسیسات دیمونا در دسامبر سال 1960به جنجالی در سطح بین المللی منجر شد. در مقابل ، اسرائیل برای پرده پوشی واقعیات این ماجرا ادعا کرد تنها یک رآکتور کوچک تحقیقاتی در دیمونا راه اندازی شده است.
این ادعا، کلی را فریب نداد زیرا خریداری 20تن آب سنگین از سوی اسرائیل به معنی آن بود که در این تاسیسات مقادیر قابل توجهی پلوتونیوم تولید می شود.
دستگاه های اطلاعاتی بریتانیا همچنین آگاه شدند اسرائیل تجهیزات پردازش و جداسازی پلوتونیوم را نیز نصب کرده ، یعنی این کشور در نظر داشت به تولید اسلحه اتمی مبادرت ورزد. کلی حتی کشف کرد ناظران اسرائیلی اجازه یافته بودند در نخستین آزمایش اتمی فرانسه در الجزایر حضور یابند.
با این همه ، پیتر کلی و همکاران وی در اداره اطلاعات ارتش بزودی دریافتند دیدگاه های آنان به وسیله مایک مایکلز، نماینده بریتانیا در آژانش بین المللی انرژی اتمی به چالش گرفته شده است.
اوایل سال 1961گزارشی در اختیار مایکلز قرار گرفته بود حاکی از این که اسرائیل برای دستیابی به مقدار کافی پلوتونیوم به 3سال و پس از آن ، برای آموختن شیوه ساخت بمب اتمی به 6ماه وقت نیاز خواهد داشت.
در عین حال ، این امکان هم وجود داشت که یکی از کشورهای دوست اسرائیل مثلا فرانسه ، نمونه کوچکی از پلوتونیوم را برای سرعت بخشیدن به این روند در اختیار این کشور قرار دهد.
با وجود این ، مایکلز چند سال بعد توانست مقامات بریتانیایی را قانع کند تا مقداری پلوتونیوم به اسرائیل بفروشند در حالی که بخوبی می دانست چنین اقدامی باعث می شود اسرائیل بتواند سریع تر به بمب اتمی دست یابد.
منبع: B.B.C-دهم مارس 
گفت و گو
