حسین کعبی: وقتی فیگو را در جام جهانی زدم....
امام باقر (ع) ، شکافنده علم و معرفت
سوم صفر مصادف است با ولادت امام پنجم شیعیان حضرت امام محمدباقر (ع). نقل است که تولد این امام همام در سال 56 یا 57(هجری قمری) در مدینه بوده است.
مادر آن حضرت «فاطمه» دختر امام حسن مجتبی (ع) است که او را ام عبدالله و ام الحسن نیز یاد می کردند. بدین ترتیب آن حضرت هم از طرف پدر و هم از طرف مادر فاطمی و علوی بوده است . لقب ایشان به سبب دانش بیکران ، باقر یا باقرالعلم (باقرالعلوم) است و همه کسانی که شرح حال امام را نوشته اند ، معتقدند این لقب از مصدر «بقر» به معنی شق و شکافتن و باز کردن و وسعت دادن آمده است و به ایشان این لقب را دادند ، چرا که علم را می شناخت ، می شکافت و وسعت می داد. آن حضرت در واقعه کربلا ، 4 سال داشت و نقل است که شاهد حادثه عاشورا بوده است و پس از آن 35 سال نیز با پدر بزرگوارشان امام سجاد (ع) زندگی کرد و 18 سال بقیه عمرش را عهده دار امامت شیعه بود. امام باقر (ع) در طول سالهایی که امامت شیعیان را عهده دار بود ، دوران خلافت ولید بن یزید و سلیمان و عمر بن عبدالعزیز و یزید بن عبدالملک و برادرش هشام ، و ولید بن یزید و برادرش ابراهیم را شاهد بود و در اوایل خلافت ابراهیم به شهادت رسید. پیرامون ویژگی های ظاهری آن حضرت در مناقب ابن شهرآشوب نقل است که ایشان میانه بالا و چهارشانه بود. چهره ای نورانی و مویی مجعد و سیمایی گندمگون داشت . خال سیاهی بر روی گونه و خال سرخی بر بدنش دیده می شد. میان باریک و صدایش خوش آهنگ بود. از ویژگی های علمی امام پنجم همین بس که در زمان حیات و امامت ایشان ، وسعت دانش شیعه در زمینه های مختلف گسترش فراوان یافت ، به طوری که هیچ دوره ای چنین نهضت علمی و معرفتی پدیده نیامد. ابن شهرآشوب در مناقب از محمدبن مسلم نقل می کند: من سی هزار حدیث از آن حضرت پرسیدم و شیخ مفید نیز در کتاب اختصاص به نقل از جابر جعفی می نگارد: «امام باقر (ع) هفتاد هزار حدیث برایم گفت که هرگز نشنیده بودم». سرانجام آن حضرت در سال 114 (هجری قمری) در سن 57 سالگی زندگی را بدرود گفت . در این زمینه ابوجعفربن بابویه گوید که ابراهیم بن ولیدبن یزید ایشان را مسموم و به شهادت رساند. پیکر پاک و مطهر امام باقر (ع) در کنار پدر و جد بزرگوارش در بقیع آرمید.
گفت و گو
