برپایه مطالعات جدید شیوه جدید پرتوافکنی می تواند از انسداد رگهای خونی توسط بافت های آسیب دیده پس از عمل جراحی بای پس جلوگیری کند این طرح مورد آزمایش می تواند در رفع مشکلات بیش از یک میلیون امریکایی که جراحی بای پس
کد خبر: ۸۹۶۴
یا آنژیو پلاستی را پشت سر گذاشته اند موثر باشد براساس نوشته روزنامه آسوشیتدپرس ، در طول جراحی بای پس ، جراحان غالبا سیاهرگی را از پای بیمار جراحی می کنند تا مسیر خون را در اطراف سرخرگ های اصلی قلب تغییر دهند. این رگها معمولا آماده بسته شدن هستند و مسیر چهل درصد آنها در ظرف دهسال بسته می شود برای حل این مشکل ، پزشکان طی عمل آنژیوپلاستی ، مسیر رگ بسته شده را توسط بالون هایی باز کرده و سپس یک لوله شبکه ای فلزی به نام استنت را در این ناحیه وارد می کنند؛ لیکن گاهی اوقات سلول های ماهیچه ای بافت های مجروحی را در مقابل این شبکه فلزی تشکیل می دهند تا جریان خون را محدود کنند.در این روش ، آنژیوپلاستی به همراه پرتوافکنی در اطراف شبکه استنت از رشد این بافت ها جلوگیری می کند پزشکان بیمارستان مرکزی واشنگتن دریافتند که انجام آزمایش پرتوافکنی بر 120 بیمار که تحت جراحی بای پس بوده اند، میزان مرگ ناشی از حملات قلبی در گروهی که اشعه دریافت کرده اند، تقریبا نصف می شود.معمولا در گذشته اگر دیواره این شبکه بسته می شد، بیمار دوباره تحت عمل بای پس قرار می گرفت ، که البته خطرناک بوده و در نتیجه ، این شیوه پرتوافکنی برای جلوگیری از جراحی مجدد به کار می رود این شیوه دریافت اشعه به 2 صورت انجام می شود : در آخرین مطالعات ، نیمی از بیمارانی را که برای پرتوافکنی انتخاب شده بودند، با نوار باریکی حاوی مواد رادیو اکتیویته و ورود آن به داخل رگ و سپس شبکه استنت معالجه کردند، پس از20 دقیقه نوار را از رگ آنها بیرون آوردند در نیمی دیگر از بیماران این نوار باریک حاوی مواد غیر رادیو اکتیو بود شش ماه بعد مشخص شد که بیست ویک درصد از بیماران دریافت کننده اشعه و چهل وچهار درصد از بیمارانی که اشعه دریافت نکرده بودند، دچار انسداد رگها شدند.پس از12 ماه ،17 درصد از بیماران اشعه خورده ، به جراحی بای پس نیاز داشتند و32 درصد به دلیل حملات قلبی جان سپردند و یا نیازمند جراحی قلبی دیگری بودند و این در حالی بود که از گروهی که پرتوافکنی نشده بودند،57 درصد باید دوباره جراحی می شدند و63 درصد دیگر یا مردند و یا دچار مشکلات قلبی شدند.