امام: سخن آقای میلانی ،سخن همه علما است

علاقه فراوان به اهل بیت: ایشان به ائمه و بویژه حضرت ولی عصرعج علاقه بسیار داشتند و به طلاب تاکید می کردند همواره قبل از ورود به کلاس دعای فرج را بخوانند. ایشان با دشمنان آن حضرت نیز در حدود مقدورات مقابله می کردند. پس از آن که روحانیت مراسم نوروز سال 42 را به دلیل مظالم رژیم پهلوی تحریم کرد و در 2 فروردین گاردی هابا حمله به مدرسه فیضیه جنایت های فراوانی مرتکب شدند ، روحانیت جشنها و مراسم مذهبی را برگزار نمی کرد ، اما پس از آن که ایشان مطلع شد که فرقه استعماری بهائیت از این که جشنهای نیمه شعبان زاد روز ولادت حضرت حجت عج برگزار نمی شود ابراز خوشحالی می کنند فورا با علما و مراجع مکاتبه کرد و تصمیم گرفته شد جشنهای نیمه شعبان هرچه باشکوه تر برگزار شود. ایشان همچنین معامله با بهائیان را تحریم کردند که این امر خشم رژیم پهلوی را برانگیخت.
در میدان سیاست: ایشان در عرصه سیاست نیز بسیار فعال بودند که ذکر همه آنها در این مختصر نمی گنجد ، لکن فهرست وار می توان به بعضی موارد اشاره کرد: مبارزه با رژیم در جریان لایحه انجمن های ایالتی و ولایتی ، اقامت 100روزه در تهران در پشتیبانی از امام پس از دستگیری ایشان در جریان نهضت 15 خرداد و تصدی مسوولیت علما و مراجع مهاجر در تهران ، کمک به زندانیان سیاسی و خانواده های آنها ، صدور فتوای قتل شاه و منصور پس از تبعید امام که منجر به قتل حسنعلی منصور توسط جمعیت موتلفه شد. موضعگیری های ایشان در جریان نهضت 15خرداد چنان سنجیده بود که امام خمینی گفتند: گفته آقای میلانی ، گفته همه علماست.

خدمات عمومی

ایشان طرحهای عمرانی متعددی را افتتاح کردند که با جرات می توان گفت موسسه خیریه ای در خراسان نیست ، مگر آن که ایشان در تاسیس آن سهم مهمی داشته اند. مدرسه ، بیمارستان ، حمام ، دارالایتام و غسالخانه های متعددی در خراسان توسط ایشان افتتاح شد. همچنین همه روز از ساعت 8 تا 10 صبح به جز ایام بیماری ملاقات عمومی داشتند در جریان زلزله جنوب خراسان نیز ایشان به طور فعال به کمک زلزله زدگان رفتند. سرانجام آن مرجع بزرگوار روز جمعه سوم رجب 1359 (1354) دار فانی را وداع گفتند و پیکرشان در بالاسر حضرت رضاع دفن شد.