«یادداشت‌های یک زن خانه‌دار» در آیینه نقد و بررسی کارشناسان

تصویر زن خانواده‌دار به جای خانه‌دار

«یادداشت‌های یک زن خانه‌دار» به عنوان جدیدترین سریال مسعود کرامتی، از زاویه نگاه یک زن روان‌شناس به مسائل و مشکلات روز اجتماعی و خانوادگی می‌پردازد. «شیوا» روان‌شناسی است که به جای فعالیت در فضای بیرون خانه، ترجیح می‌دهد در خانه بماند و از طریق راه‌اندازی یک وبلاگ، چالش‌ها و مشکلاتی را که خود و اطرافیانش در زندگی با آنها مواجه هستند، با دیگران در میان بگذارد. مخاطبان و خوانندگان وبلاگ او هم نظرات خود را درباره مساله مطرح شده ابراز کرده و سهم و نقش خود را در گره‌گشایی از مشکلات رخ‌داده ایفا می‌کنند.
کد خبر: ۸۷۶۲۰۱

«یادداشت‌های یک زن خانه‌دار» ساختاری اپیزودیک دارد و هر شب ساعت 23 از شبکه پنج سیما روی آنتن می‌رود. پخش این سریال 43 قسمتی این روزها به نیمه‌های خود رسیده و در این مدت توانسته بینندگانی را با خود همراه سازد و مخاطبانی را برای خود دست و پا کند.

همدلی با نسل جوان

یک منتقد و مدرس سینما و تلویزیون سریال یادداشت‌های یک زن خانه‌دار را یک مجموعه خانوادگی ـ اجتماعی دانست که کوشیده در فرم و محتوا به روز باشد و خانواده‌ها و بخصوص نسل جوان را با قصه‌ها و مضامین خود همسو و همدل کند.

جبار آذین با بیان این مطلب افزود: سریال کرامتی متن‌های جمع و جوری دارد و نویسندگان آن کوشیده‌اند فیلمنامه‌اش از اصول و چارچوب جذابیت به دور نباشد. نگاه سازندگان این سریال به مسائل اجتماعی و خانوادگی از زاویه آسیب‌شناسی است و تلاش کرده‌اند ضمن بازگویی داستانک‌هایی از زندگی انسان‌های دور و نزدیک، به بررسی آسیب‌شناسانه مشکلات هم بپردازند و در پایان، راهکار و راه‌حل مقابله با معضلات را نیز ارائه کنند. مسعود کرامتی در بازسازی و بازگویی مضامین مجموعه‌اش از طنز کلامی و موقعیت هم استفاده کرده تا سریالش صرفا یک نمایش آیین زندگی صرف نباشد و با نمایش خشک و بی‌روح مسائل و نواقص زندگی، تماشاگر را بی‌حوصله و کلافه نکند.

پذیرش شخصیت‌ها از سوی مخاطبان

این منتقد ادامه داد: سریال یادداشت‌های یک زن خانه‌دار در مجموع از تکرار و کلیشه فاصله گرفته و در شکل محتوا و اجرا متفاوت و نوآور نشان داده است. شخصیت‌های این مجموعه هم از آنجا که پرداخت مناسبی روی آنها صورت گرفته و به شکل مطلوب ترسیم‌ شده‌اند، از سوی مخاطبان پذیرفته می‌شوند.

کرامتی در تولید یک سریال اجتماعی طنز تا حدود زیادی موفق بوده و با آن‌که اثرش غنا و امتیازات آثار مشابه درجه یک را ندارد، اما در سطحی فراتر از مجموعه‌های نمایشی متوسط تلویزیون می‌ایستد. این منتقد و مدرس سینما و تلویزیون یکی از ایرادهای یادداشت‌های یک زن خانه‌دار را طرح زودهنگام برخی قصه‌ها و به سرانجام رساندن سطحی آنها دانست و تاکید کرد که با وجود این، سریال در جذب نسبی مخاطبان موفق عمل کرده است.

فاصله معنایی و موضوعی بین بازیگران و شخصیت‌ها

شقایق دهقان، امیررضا دلاوری، فرناز رهنما، فلامک جنیدی وعلی عامل‌هاشمی شخصیت‌های اصلی این سریال را بازی می‌کنند.

آذین درباره تیم بازیگری مجموعه یادداشت‌های یک زن خانه‌دار معتقد است: بازیگران چندان با شخصیت‌های سریال عجین نشده‌اند و یک فاصله معنایی و موضوعی میان بازیگران و شخصیت‌ها ملموس و مشهود است.

زن خانواده‌دار به جای خانه‌دار

یک منتقد سینما و تلویزیون رویکرد و زاویه دید و نگاه یادداشت‌های یک زن خانه‌دار برای قصه‌گویی را از جمله نقاط قوت این سریال ذکر کرد و گفت: این سریال قرار است بخشی از روابط انسانی و عاطفی درون خانوادگی و مشکلات و معضلات برآمده از فناوری دهه 90 شمسی را به تصویر بکشد که قبلا چندان در میان خانواده‌ها مشهود نبوده است.

پرداخت مجموعه یادداشت‌های یک زن خانه‌دار به مسائل و دغدغه‌هایی که گاه مناسبات رفتاری و عاطفی یک خانواده را دچار چالش می‌کند،یک امتیاز برای آن محسوب می‌شود. سیدرضا صائمی افزود: این سریال به نوعی تصویر یک زن خانه‌دار مدرن را به تصویر می‌کشد که با راه‌اندازی یک وبلاگ، افکار و احساساتش را با دیگران در میان می‌گذارد.

متاسفانه بسیاری از زنان جوان خانه‌دار امروزی به نوعی احساس بیهودگی می‌کنند، اما مسعود کرامتی بخوبی توانسته تصویر یک زن خانه‌دار مدرن و فعال را به تصویر بکشد. امروزه بسیاری از جامعه‌شناسان و روان‌شناسان توصیه می‌کنند به جای استفاده از واژه زن ‌خانه‌دار، «زن خانواده‌دار» را به‌کار بگیرند، چراکه ارزش کار یک زن خانه‌دار کمتر از فعالان اجتماعی نیست.

پردازش دراماتیک سوژه‌ها

صائمی ادامه داد: فیلمنامه سریال از بابت تازگی سوژه‌ها و موقعیت‌هایی که برگزیده دارای نقاط قوتی است که صورت‌بندی دراماتیک قصه‌ها را امکان‌پذیر کرده، اما در مجموع انسجام لازم را ندارد.

گاهی سوژه‌ها در بافت دراماتیک قصه بخوبی پخته و به اصطلاح چکش‌کاری نشده و برخی مواقع نیز از کنار یک سوژه خوب و موقعیت‌های دراماتیکش به آسانی عبور شده است. ضعف بزرگ سریال یادداشت‌های یک زن خانه‌دار موفق نبودنش در انتقال مناسب پیام به مخاطبان است.وی با تاکید بر این‌که پیام یک سریال باید از طریق ابزار مناسب صورت گیرد، تصریح کرد: یادداشت‌های یک زن خانه‌دار در پردازش دراماتیک سوژه‌ها موفق عمل کرده است و به لحاظ موقعیتی شباهت‌هایی به سریال «خانه سبز» دارد.

به برخی موضوعات مربوط به فرهنگ آپارتمان‌نشینی و خرده فرهنگ‌های زندگی مدرن بخوبی پرداخته شده است، اما گاهی در فرآیند انتقال پیام دچار سکون و سکته‌هایی می‌شود. صائمی با اشاره به فضا، حال و هوا و ریتم سریال یادداشت‌های یک زن گفت: فضای سریال به نوعی میان جدی و فانتزی معلق است. وجوه فانتزی سریال باعث شده وجوه جدی آن که حامل پیام‌های اخلاقی و اجتماعی است، بدرستی منتقل نشود. ریتم سریال هم گهگاهی بیش از حد تند می‌شود و همین، فرصت هضم موقعیت‌های دراماتیک را به مخاطب نمی‌دهد.

زن خانه‌دار تحصیلکرده موفق

کرامتی توانسته در قالب یک اثر نمایشی جذاب، چهره یک زن خانه‌دار موفق را به تصویر بکشد. زنی که با وجود ماندن در خانه اما تحصیلکرده است و اتفاقا فعالیت‌های اجتماعی‌اش را براساس تخصص و علاقه‌ای که دارد سامان می‌دهد. آن‌ هم با استفاده از ابزار و وسیله‌ای که این روزها بسیار مورد توجه قرار گرفته و در بورس است؛ فضای مجازی.

محسن محمدی

رادیو و تلویزیون

newsQrCode
ارسال نظرات در انتظار بررسی: ۰ انتشار یافته: ۰

نیازمندی ها