800 هزار ایرانی به بیماری صرع مبتلا هستند

آن طور که طیبه عباسیون، متخصص بیماری‌های مغز و اعصاب به فارس توضیح داده، صرع بیماری قابل درمانی است و نسبت به بیماری‌های دیگر مانند دیابت و آسم قابل‌درمان‌تر است، به‌‌گونه‌ای‌که حدود 76 درصد بیماران اگر داروهای خود را مرتب مصرف کنند و در نتیجه ام‌آر‌آی آنها طبیعی شود، می‌توانند بنابه صلاحدید پزشک، بعد از سه تا پنج سال از زمان شروع بیماری داروها را قطع کنند.

حتی به گفته او، در طول مدت مصرف دارو (پنج سال اولیه) نیز بیمار زندگی کاملا عادی دارد و می‌تواند مانند دیگران به امور روزمره خود بپردازد.

افراد زیادی هستند که با وجود ابتلا به صرع، بسیار موفق‌اند، طوری که مثلا به قول عباسیون، افراد بسیار مشهوری مانند ناپلئون و ژولیت سزار مبتلابه صرع بودند و در حال حاضر مبتلایانی در بین ورزشکاران ایرانی داریم که بسیار موفق هستند.

ترسیدن از بیماران صرع، از سر ناآگاهی است

«مبتلایان به این بیماری نباید از جامعه مطرود شوند، زیرا آنها می‌توانند زندگی طبیعی خود را فقط با محدودیت‌های خفیفی ادامه دهند، به تحصیل بپردازند، شغل مورد علاقه خود را داشته باشند و حتی ازدواج کنند و در زمینه ازدواج به‌خصوص مردان مبتلابه صرع هیچ مشکلی ندارند و فقط زنان در هنگام بارداری باید موضوع را با پزشک خود در میان بگذارند.»

این صحبت‌های عباسیون هم مهر تائیدی بر این قضیه است که جامعه نباید به این بیماری به‌گونه‌ای نگاه کند که مبتلایان به صرع باید مطرود شوند؛ زیرا آنها می‌توانند در جامعه حضور فعالی داشته باشند و فقط در دو یا سه شغل مانند خلبانی و غواصی و کار در ارتفاع نمی‌توانند وارد شوند.

به باور عباسیون، بیشتر مبتلایان به صرع، باهوش و مستعد هستند و حتی پزشکان و متخصصان زیادی داریم که مبتلابه این بیماری هستند. بنابراین نباید از بیمار مبتلا به صرع ترسید؛ بلکه باید با آنها برخورد عادی داشت.

در تمام جوامع یک درصد جمعیت مبتلابه صرع هستند و بر همین اساس است که عضو هیات مدیره انجمن صرع ایران درخصوص شیوع این بیماری در ایران، یادآور می‌شود که حدود 700 تا 800 هزار بیمار صرعی در ایران وجود دارند که با افزودن این تعداد به اطرافیان و خانواده‌های آنها، حدود سه تا چهار میلیون ایرانی درگیر این بیماری و مسائل حواشی آن هستند.

خستگی، گرسنگی و کم‌خوابی ممنوع

صرع می‌تواند حرکاتی غیرارادی و البته گذرا را در بیمار ایجاد کند، البته به گفته عباسیون، ممکن است فرد فقط به‌طور مختصر پلک بزند و از محیطی که در آن قرار دارد، ناگهان بیرون رود که گویی کامپیوتر مغز او هنگ کرده است و بعد از چند بار پلک زدن دوباره به حالت عادی بازگردد.

درواقع این که همه بدن یکباره به لرزه می‌افتد، مربوط به شرایطی است که تمام مغز درگیر می‌شود و فرد به مرحله بی‌هوشی می‌رسد. به گفته عضو هیات مدیره انجمن صرع ایران، صرع هم درمان دارویی دارد و هم درمان و مراقبت‌های غیردارویی؛ درمان‌های غیردارویی شامل این است که بیمار باید سعی کند خسته، گرسنه و کم‌خواب نشود و به‌طور ناگهانی و با صدای تلفن یا زنگ ساعت یا نور مهتابی از خواب بیدار نشود؛ بلکه اطرافیان او را با لحن آرام بیدار کنند؛ چون در غیر‌این صورت ممکن است دچار حمله صرع شود.

صرع همیشه هم دلیل ندارد

از آنجا که گفته می‌شود یک درصد جامعه به صرع مبتلا هستند، بنابراین آمار 700 تا 800 هزار نفری از این بیماری هم قطعی نیست که مو لای درزش نرود.

دکتر حسین پاکدامن، رئیس انجمن علوم اعصاب در گفت‌وگو با جام‌جم نیز کمی در مورد آمارهای یک درصد ابتلای جامعه شک دارد و می‌گوید: براساس مطالعات 24 سال پیش، شیوع صرع در کشور ما حدود هشت دهم درصد پیش‌بینی شده است. یعنی با این حساب، به گفته پاکدامن، باید تعداد مبتلایان به صرع در ایران را بین 600 تا 700 هزار نفر تخمین زد.

ناهنجاری مادرزادی، عفونت‌های مغزی مثل مننژیت، ضربه‌های زایمانی، ژنتیک و ریشه‌های فامیلی، مهم‌ترین دلایل ابتلای نوزاد به بیماری صرع است که دکتر پاکدامن به آن اشاره می‌کند.به گفته این عضو هیات علمی دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، در بزرگسالان نیز ابتلا به تومورهای مغزی، یکی از مهم‌ترین دلایل ابتلای بزرگسالان به بیماری صرع است. ژنتیک، ریشه‌های فامیلی، مصرف الکل، مواد مخدر و ضربه‌های مغزی نیز از دیگر دلایل مهم ابتلای بزرگسالان ایرانی به صرع است که پاکدامن بر آن تاکید دارد.

افراد بالای 50 سال هم در صورتی که دچار ضایعات عروقی شوند، امکان دارد که به گفته پاکدامن، دچار صرع شوند، اما نکته بسیار جالب این است که به قول این متخصص مغز و اعصاب، بسیاری از موارد ابتلا به صرع، هیچ دلیل مشخصی ندارد.