تحلیل

مخالفان سوری؛ باندهای مسلح خرابکار

جامعه بین‌المللی و حتی فرهنگ سیاسی معاصر با یک مشکل بزرگ به نام مخالفان سوری مواجه است؛ زیرا این مساله تعریف روشنی ندارد و معلوم نیست چه کسانی را شامل می‌شود و قرار است چه کسانی در کنفرانس وین 3 یا مذاکرات مسکو و ژنو به عنوان نمایندگان مخالفان حضور داشته باشند.
کد خبر: ۸۵۹۵۸۵

روشن است تلاش‌هایی در این راه صورت گرفته و به‌خصوص روس‌ها مدت زمان بیشتری را صرف این کار کرده‌اند. در نشست اخیر سرگئی لاوروف ـ دی میستورا، بر آماده‌سازی مقدمات نشست وین 3 تاکید شد، اما این نشست زمانی می‌تواند موفقیت‌آمیز باشد که دو مشکل از سر راه آن برداشته شود؛ یکی توسعه و تکمیل یک درک مشترک درباره تشکل‌های تروریستی و دوم این که واقعا مخالفان میانه‌رو شامل چه کسانی هستند؟! تردیدی وجود ندارد دست یافتن به درک مشترک درباره این دو موضوع فوق‌العاده سخت خواهد بود. حال آن که در طرف مقابل، مشکلی برای توصیف رهبری سوریه، نظام سیاسی و دولت ملی و نهادهای این کشور وجود ندارد.

به همین دلیل، روند سیاسی برای حل بحران سوریه که به وین 3 معروف شده با یک چالش اساسی مواجه بوده و آن بحران مخالفان است که به این سادگی نمی‌توان بر آن غلبه کرد. زیرا مخالفان را گروه‌های ضد و نقیضی تشکیل می‌دهند. اینها چه مخالفانی هستند که نمی‌توانند زیر یک چتر گرد‌آیند؟ اینها چه مخالفانی هستند که نمی‌توانند صدایشان را در مقابل تکفیری‌ها و تروریست‌ها بلند کنند؟ اینها چه مخالفانی هستند که هیچ کس به آنها اعتماد نمی‌کند و نمی‌داند فردا باقی خواهند ماند یا خیر؟ گروهی متشتت، پریشان و گریزان مثل عناصر باندهای مسلح خرابکار. اولین بار نام خود را ارتش آزاد گذاشتند و بعد تبدیل شد به النصره و بعد داعش و بعد جیش الفتح و...؛ باندهای تبهکاری که سیاستمداران نشسته در هتل‌ها نیز آنها را قبول ندارند، بنابراین مخالفان سوری نه موجودیت سیاسی دارند، نه نظامی. بنابراین بحران اصلی در ژنو 3 مساله مخالفان است نه دولت ملی سوریه که روشن است چه می‌خواهد و چه راهی را می‌رود. در دیدار جان کری و فیلیپ هاموند، وزرای خارجه آمریکا و انگلستان، هاموند گفته است: گمان نمی‌کنم عربستان بپذیرد گروه‌های مسلح را تروریست بداند. این کاملا درست است. ترکیه و قطر نیز همین برخورد را دارند؛ زیرا همه اینها با البغدادی، الجولانی، الظواهری و نتانیاهو اشتراکات زیادی دارند. مصیبت بزرگ‌تر این است که اوباما و کامرون و ائتلاف نیز همین اشتراکات را دارند!

از این رو باید گفت طرف مقابل دولت سوریه قابلیت همگرایی ندارد. آنها قابلیت گفت‌وگو ندارند، چون نماینده ملت سوریه یا حتی بخشی از این ملت نیستند. در این میان همه می‌دانند غلبه بر تروریسم و افراط‌گرایی و تکفیر در قاموس کشورهایی مانند عربستان، قطر و ترکیه وجود ندارد. اینها مسائل اولیه است تا چه رسد به صحبت کردن از انتخابات و تغییر قانون اساسی و... که هنوز خیلی زود است. بهتر است به جای اینها بر اجرای قطعنامه شورای امنیت درباره تروریسم تاکید شود. برای مبارزه با تروریسم در سوریه نیز باید شرافتمندان جهان از اصول ملی و ثابت جمهوری عربی سوریه زیر پرچم رهبری رئیس‌جمهور، اسد دفاع کنند.

منبع: البعث

newsQrCode
ارسال نظرات در انتظار بررسی: ۰ انتشار یافته: ۰

نیازمندی ها