مقابله زخمی و قند!
یکی از مشکلات رایج در میان بیماران مبتلا به دیابت، بخصوص در مراحل پیشرفته آن، کاهش مقاومت بدن در برابر عفونتهاست. از سویی زخمها به دلیل مبارزه بدن با عفونتها تشکیل میشوند. در بیماران دیابتی چون مقاومت کاهش یافته است آسیبهای ناشی از بریدگی، ساییدگی و مانند اینها دیرتر ترمیم میشوند و به دلیل همین دیرکرد ممکن است سطح زخم همچنان تازه بماند.
تازه ماندن سطوحی از زخم سبب افزایش آلودگی و مبارزه مداوم بدن برای ترمیم محل میشود؛ تلاشی که اغلب و براساس پیشرفت بیماری به نفع زخم تمام میشود! اما میتوان با راهکارهایی از به وجود آمدن این زخمها پیشگیری کرد یا به روشهایی پیش گرفت که به سیستم ایمنی برای مبارزه و ترمیم زخم بویژه در ناحیه پا کمک کرد.
ـ همواره میزان دقیق قند خون را کنترل کنید. هرقدر با وسواس شدیدتر و بیشتری میزان قند خون کنترل شود و سطح آن ثابت نگه داشته شود، آمادگی بدن برای ترمیم و مقابله با زخم بیشتر میشود.
ـ سعی نکنید خودتان زخمها را درمان و معالجه کنید. زخمهای پوستی منفذی از عفونت به شمار میروند که محلی مناسب برای ضربه زدن به بدن حساس به عفونت افراد دیابتی است. هرگاه ورم یا زخمی بخصوص در نواحی پا به وجود آمد، به پزشک یا درمانگاه مراجعه کنید.
ـ با دقت بیشتری کارهایتان را انجام دهید. دقت در راه رفتن، دقت در برداشتن و جابهجا کردن وسایل، دقت در پوشیدن کفش یا دستکش از نظر وجود نداشتن شیئی آسیبرسان درون آنها و دقت در هر کاری میتواند جلوی آسیب رسیدن به بدن را بگیرد.
ـ کفش مناسب بپوشید. تا آنجا که ممکن است در بیرون خانه کفشی بپوشید که خیلی تنگ یا گشاد نباشد و باعث زخم یا تورم پایتان نشود. در منزل سعی کنید روفرشی یا دمپایی به پا کنید تا احتمال بریدگی یا زخمی شدن کاهش یابد. همچنین کفشهای پلاستیکی نپوشید تا جلوی عرق کردن و آسیب به پوست گرفته شود.
گفت و گو
